Take time to make your soul happy

010 Take time to make your soul happy

Soms zitten we vast. Vast in oude gewoonten die doorbroken moeten worden. Vast in eigen waarden die aan vernieuwing toe zijn. Vast omdat datgene wat was niet meer is.

En dan vergt het moed om door te breken. Naar een nieuw leven. Nieuwe gewoonten. Nieuwe waarden.

Dan is het belangrijk om het licht te blijven zien. Te focussen op de kleine mooie zaken die zich voordoen. Ook al lijken ze soms zo ver weg.

En neem ondertussen de tijd om het stof dat zich vergaard heeft te verdrijven. Neem de tijd om je een weg te zoeken doorheen de spinnenwebben die zich om het oude geweven hebben. Laat het licht steeds vaker doorheen het oude breken.

Maar vooral, neem tijd. Neem de tijd om je ziel gelukkig te maken. Houd moed.

En uiteindelijk komt het goed. Jawel, het komt goed.

Ik zie de veranderingen stapsgewijs mijn leven binnen dringen…

There are so many reasons to smile :)

009 There are so many reasons to smile

De margriet is mijn lievelingsbloem. Ze tovert steevast een lach op m’n gezicht. Met haar goudgele hart en haar zachte witte heldere ‘stralen’…

Het is een bloem die niet alle aandacht naar zich toe trekt, tussen vele andere kanjers die veel liever in het middelpunt van de belangstelling staan. En toch is ze zacht aanwezig op haar eigen manier. Ze zorgt voor kleur ook al is haar kleur wit. En haar goudgele hart verwarmt het mijne…

Misschien spreekt deze bloem me zo aan omdat ik wel wat trekjes van haar in mij heb…

Wat is jullie favoriete bloem? En herken je er een karaktertrek in?

Raindrops

25 Raindrops

Regen kan bijzonder mooi zijn. Als ze het resultaat is van een malse regenbui. Als ze de natuur bedekt met prachtige druppels die het groen intenser en frisser maakt. Als ze de voorbode is van een mooie lentedag of zomerdag.

Als de regendruppels na een zachte bui het stof verjagen zodat je zonder ballast verder kan en oog hebt voor het mooie dat op je weg ligt.

De nadruk ligt dan ook op enkele van die fijne regendruppels…

Kiss a frog

003 Kiss a frog

Toen ik onlangs voor het werk naar Sint-Niklaas moest, besloot ik om op de terugweg een stop te maken in het natuurreservaat Bourgoyen-Ossemeersen in Gent. Een tip die ik het afgelopen jaar meermaals kreeg.

De weergoden waren me heel goed gezind. Het was een prachtige avond. Ook al is het natuurgebied niet bijzonder groot, ik vertoefde er uiteindelijk bijna drie uren. Het gekwetter van de vele vogels klonk echt als muziek in de oren.

Toen ik m’n wandeling wilde beëindigen hoorde ik plots niet meer het gekwetter van de vogels, maar het oorverdovende gekwaak van kikkers. Dat trok m’n aandacht en dus keerde ik op m’n stappen terug. Op zoek naar het water en de kikkers.

Veel kikkers. Die lustig aan het kwaken waren. Die met veel plezier op elkaar kropen…
Een ware lust voor het oog 🙂

Kon ik elke werkdag maar op deze wijze afsluiten…

Have a lovely day

24 Have a lovely day

Ik heb lang getwijfeld of ik deze foto zou publiceren op de blog. Omdat er niets van scherpte in de foto zit…

Normaal verwijder ik onmiddellijk een foto die onscherp is. Toch zeker als de foto zo onscherp is als deze. Maar deze keer kreeg ik het niet over mijn hart om dit beeld in de prullenmand te werpen. Dit was immers het beeld dat ik voor ogen had: de kleuren, de soberheid, de compositie, de sfeer… Alles zat goed. Behalve de scherpte.

Tot je steeds vaker hoort en leest dat bewuste onscherpte de nieuwe magie is in fotografie. Dan getuigt jouw fotografie plots van creativiteit. Soms moet je blijkbaar de bestaande regels overboord gooien. En dan komen ze met de vraag ‘moet een foto wel altijd scherp zijn?’.

Ach zo, zo zit dat tegenwoordig… En dus besloot ik om deze foto alsnog te publiceren. Achteraf gezien had ik zelfs kunnen verkondigen dat de foto bewust onscherp genomen is, dat ik bewust voor een creatieve foto ben gegaan. Maar zo is het dus niet gegaan 🙂

De hele discussie van scherpte en onscherpte laat ik ondertussen aan mij voorbij gaan…

Open the window, let the fresh air in

008 Open the window, let the fresh air in

Even binnen piepen door een kijkgaatje in de deur… En dan krijg ik zin om het raam te openen. En hoop ik dat een stevige windvlaag binnen komt waaien. Een stevige lentebries waarbij alle bladeren omhoog dwarrelen. Een bries die uiteindelijk schoon schip maakt.

Zo’n heerlijke wind die al de muizenissen uit je hoofd verdrijft zodat je met een frisse kijk het leven verder kan zetten. Genieten van de nieuwe perspectieven die zich plots voordoen. Dan krijgt alles opnieuw kleur.

Life does not have to be perfect to be wonderful

23 Life does not have to be perfect to be wonderful

Is deze foto perfect? Nee, absoluut niet. Elke (amateur-)fotograaf heeft zonder nadenken meer dan één opmerking of werkpunt. Maar dat geeft niet. Meer zelfs, het interesseert me niet (meer).

Voor mij is deze foto wel “wonderbaarlijk mooi”. Omdat de foto de sfeer van het moment uitstraalt, de magie van de lente. Een lentewandeling op een zalige zondagmorgen. De zon die eindelijk wat warmte geeft. De vogels die vrolijk fluiten. De bloemetjes die stilaan open bloeien, met nog wat regendruppels van de voorbije nacht.

De lente die aan het ontluiken is. Een zalig gevoel. En deze foto belichaamt dat gevoel helemaal. Ik streef geen perfectie na. Ik geniet van de natuur die wonderbaarlijk mooi is. En deze foto herinnert me aan dat moment.

The earth laughs in flowers

22 The earth laughs in flowers

De natuur heeft me altijd al kunnen bekoren. Ik vertoef er heel graag omwille van de rust en de stilte. Maar ook de kleurenpracht spreekt me enorm aan.

Bij het fotograferen beperkte ik me meestal tot opnames van het landschap. Zelden liet ik me verleiden tot detailopnames van bloemen of vlinders. Maar naarmate de jaren verstrijken, kriebelt het meer en meer om deze tak van de fotografie ook te beoefenen.

De voorjaarsbloeiers leken me de ideale gelegenheid om hiermee te starten. En ik moet bekennen dat ik hier nog wat zoekende ben. Het is duidelijk een onderwerp waar ik minder ervaring mee heb.

Maar toch ben ik heel blij met dit eerste resultaat. Omwille van de zachte kleuren. Maar ook omwille van de compositie met de herhaling.

Ik denk dat ik de komende weken die voorjaarsbloeiers nog een bezoekje zal brengen…

Everyone has a story to tell

007 Everyone has a story to tell

Ik fotografeer zelden verlaten plaatsen. Mijn voorkeur gaat meer uit naar het ‘mooie’ in de wereld, waarbij kleuren meestal prominenter aanwezig zijn.

Onlangs kreeg ik echter de mogelijkheid om Fort 7 in Wilrijk te bezoeken onder leiding van een gids. Ik besloot deze aangelegenheid toch maar aan te grijpen. Zonder verwachtingen ging ik er naar toe. Niet wetende wat me te wachten stond.

Het licht viel bijzonder mooi binnen in het fort waardoor ik al snel besloot om hiervan gebruik te maken. Bijna alle composities die ik die dag maakte waren een spel van licht en schaduw.

Bovenstaande foto spreekt me heel erg aan. Het licht werpt een kleine blik op het verleden. Een verleden dat echter verborgen blijft in de schaduw. De bladeren benadrukken de vervlogen tijd.

Op zoek naar het verhaal uit het verleden. Een verhaal zoals iedereen een eigen verhaal heeft. Het ene al droeviger dan het andere. Het ene troostrijker dan het andere.

Lost in the fog

Lost in the fog

De Pilatus is een gebergte dat dicht bij Luzern in Zwitserland ligt. Je hebt er een prachtig panoramisch uitzicht over het Vierwoudstedenmeer.

Ten minste als de weergoden je goed gezind zijn.
Ten minste als de weersvoorspellingen doen wat ze beloofd hebben.
In het andere geval zie je niets. Of bijna niets.

Na de teleurstelling komt er de verwondering van wat je in de plaats krijgt. Want dat ‘niets’ mag je heel letterlijk nemen. Je zit hoog op de top van een berg en je bent volledig omgeven door wolken (links, rechts, boven én onder). Alles verdwijnt in het niets. Een heel bijzondere en mysterieuze ervaring.

Een prachtige herinnering die je niet in woorden kan omschrijven.

Bovenstaande foto is er één van ‘geluk’. Enkele seconden later (jawel, seconden) en ik had een foto met enkel maar mist 🙂