See with wondering eyes

008 See with wondering eyes

Op de warmste dag van het jaar heb je twee opties: binnen blijven of koelere oorden op zoeken. Deze keer koos ik voor de tweede optie. Aan zee is het op zo’n dagen net iets aangenamer, iets draaglijker. Maar druk bezette stranden zijn niet aan mij besteed en dus trok ik naar Zeeland 🙂

Een heerlijk zacht briesje, mooi zacht licht, rustige stranden waar je de zee nog ten volle kan ruiken (in plaats van zonnecrème), waar je nog zalig kan luisteren naar de golven en de meeuwen (in plaats van het gekrioel van een overbevolkt strand).

En dan komt er nog een vrolijke meid in een roos jurkje voor je camera. Zo’n vrolijk meisje dat nog vol verwondering geniet van al het moois om zich heen. Zo’n vrolijk meisje dat spontaan haar enthousiasme weet te uiten met open armen.

Zo’n vrolijk meisje dat spontaan een vrolijke lach op m’n gezicht tovert 🙂

When ambition ends, happiness begins

002 When ambition ends, happiness begins

Vandaag bestaat m’n blog twee jaar. Het doel voor mezelf was vooral er vaker op uit te trekken, en nieuwe plaatsen te ontdekken. Ook het voorbije jaar ben ik daar zeker in geslaagd. Ik leerde meerdere nieuwe plekjes en nieuwe natuurgebieden kennen. En naar de meeste van die gebieden zal ik zeker opnieuw trekken. Ons land én de buurlanden hebben nog veel moois te bieden!

Maar het afgelopen jaar kwam ik ook het spook van de ambitie tegen. Of de kwelduivel die de huidige maatschappij regeert. Je moet schitteren. Je moet boven jezelf uit stijgen. Je moet de beste versie van jezelf worden. Je hobby moet je passie worden en daar moet je alles uit halen. Middelmatigheid is synoniem geworden voor mislukking. Alles moet een doel hebben.

Maar heel eerlijk? Ik heb geen ambitie. Ik hoef niet te schitteren. Ik hoef niet uit te blinken. Ik doe gewoon graag wat ik doe. Ik trek er graag op uit en dan zet ik graag op beeld wat een indruk op mijn netvlies heeft achter gelaten. Niets meer, niets minder.

Dus laat ik het komende jaar die ambitie maar volledig overboord gooien. Laat ik nog maar wat nieuwe plaatsen ontdekken en andere plaatsen nog eens opnieuw verkennen.

En daarnaast maak ik ook nog graag tijd om met een goed boek in het zonnetje te zitten, een puzzel te maken, wat borduren, een modelbouwvliegtuigje in elkaar knutselen, een fietstochtje maken, wat kokkerellen en ook eens een wandeling of zelfs een reis maken zonder fototoestel.

Maar uiteraard blijf ik er ook met het fototoestel op uit trekken 🙂
Het belooft een boeiend nieuw blogjaar te worden 🙂

Voor wie m’n eerste blogpost, het startpunt, nog eens wil nalezen: Brugge

Avondlicht

29 Avondlicht

Ik hou van die zomerse warme avonden. Als de lucht gouden tinten begint te vertonen. Wat wolkjes in die gouden kleur die mooi contrasteren met de blauwe lucht.

Zo’n avond waarbij de zon je uitnodigt om nog een avondwandeling in de natuur te maken. Een licht briesje dat zachtjes langs je huid blaast om de hitte van de dag te verjagen.

Zo’n hartverwarmende avond…

Tree reflections

011 Let life surprise you

Eind mei bracht ik een bezoek aan de fortengordel rond Antwerpen. Dit is een militaire verdedigingsgordel die de stad Antwerpen moest beschermen tegen bombardementen. Vooraleer ik het fort van Bornem bezocht (Take time to make your soul happy) maakte ik nog een wandeling in het groendomein d’Ursel in Hingene.

Een windstille en warme dag, wat water én een bomenrij. Het ideale scenario voor deze prachtige weerspiegeling. Door de felle zon zit er wat minder diepte in en wordt het op één of andere manier wat grafischer.

Het is een foto die me telkens opnieuw weet aan te spreken. Dus verdient ie een plekje op de blog 🙂

De Blankaart

28 De Blankaart

Vorige week maakte ik een wandeling in De Blankaart, een natuurgebied in Diksmuide. Toen de meeste mensen naar huis gingen, liep ik de natuur binnen. Onder de gloed van de avondzon.

Variatie troef. Ik wandelde er tussen metershoog riet waarbij je je in niemandsland waant, langs weilanden met een ondergaande zon, langs verkoelende waterlopen met mooie weerspiegelingen.

Ik vertoefde er tussen koeien en paarden maar liep ook even tussen enkele ezels. Watervogels en zoveel andere vogels zongen hun favoriete lied. Vogelkenners kunnen hier hun geluk niet op.

Hier hoor je de natuur nog fluisteren en ritselen…

Wishing you butterfly mornings…

27 Wishing you butterfly mornings

Wishing you butterfly mornings and wildflower afternoons.
Dat is mijn wens voor jullie voor deze zomer.

Een zomer waarin jullie volop kunnen genieten van kleurrijke (en minder kleurrijke) vlinders die dartelen van de ene bloem naar de andere, van vogels die hun vrolijke lied zingen en van krekels die tjirpen (zodat je je even in Zuid-Frankrijk waant).

Zo’n zomer met velden van kleurige wilde bloemen en zachte zonnestralen die je huid verwarmen. En natuurlijk geen zomer zonder prachtige warme zomeravonden die je kan afsluiten met memorabele zonsondergangen.

Maar bovenal een zomer waarin je mag ontspannen, waarin het ritme wat trager mag en waarin je vaker kan doen wat je graag doet.

Maak er een mooie zomer van 🙂

Over the hills and far away

01 Over the hills and far away

Landschapsfotografie blijft m’n favoriete discipline binnen de fotografie. Ook al vind ik het niet altijd even eenvoudig om een landschap sprekend en sfeervol vast te leggen. Zeker niet in België. Dan vind ik het nog moeilijker.

Dit zijn enkele terrils in de omgeving van Genk. In deze foto spreekt me vooral de gelaagdheid aan, waardoor je steeds dieper in de foto kijkt, verder weg. En het is net dát dat me zo aanspreekt in een landschap, die weidsheid. M’n ogen mogen eens verder, dieper dwalen… Heerlijk.

Het licht was niet ideaal die dag. Ochtendlicht (of avondlicht) is zoveel mooier om een landschap te fotograferen. Door deze foto neem ik het besluit om deze zomer de natuur toch een paar keer op te zoeken tijdens het ochtendlicht (of het avondlicht). Hopelijk levert het enkele sfeervolle plaatjes op…

Take time to make your soul happy

010 Take time to make your soul happy

Soms zitten we vast. Vast in oude gewoonten die doorbroken moeten worden. Vast in eigen waarden die aan vernieuwing toe zijn. Vast omdat datgene wat was niet meer is.

En dan vergt het moed om door te breken. Naar een nieuw leven. Nieuwe gewoonten. Nieuwe waarden.

Dan is het belangrijk om het licht te blijven zien. Te focussen op de kleine mooie zaken die zich voordoen. Ook al lijken ze soms zo ver weg.

En neem ondertussen de tijd om het stof dat zich vergaard heeft te verdrijven. Neem de tijd om je een weg te zoeken doorheen de spinnenwebben die zich om het oude geweven hebben. Laat het licht steeds vaker doorheen het oude breken.

Maar vooral, neem tijd. Neem de tijd om je ziel gelukkig te maken. Houd moed.

En uiteindelijk komt het goed. Jawel, het komt goed.

Ik zie de veranderingen stapsgewijs mijn leven binnen dringen…