The beauty of a sunrise

21 The beauty of a sunrise

Ochtendstond heeft goud in de mond. En als vroeg opstaan op deze manier wordt beloond, dan doet dat extra veel plezier.

De zon kan ons veel leren. Haar schoonheid moet niet erkend worden om te blijven bestaan. Ze verandert niet van vorm en kleur om goedgekeurd te worden door anderen. Ze blijft zichzelf trouw. Zonder “oh’s” en “ah’s” wordt ze niet onzeker, verdrietig of boos. Net omwille van het feit dat ze zich niet heeft aangepast. Ze is wie ze is. Ze doet wat ze doet.

Een mooie les in deze maatschappij die bol staat van de afhankelijkheid van likes, waarin ‘beroemd zijn’ een nieuw beroep geworden is en waarin een ‘titel’ voor velen zo belangrijk is.

Tree of life

20 Tree of life

Een boom is een prachtig onderwerp om de vier seizoenen te illustreren. Een serie van vier foto’s waarbij je een mooie evolutie ziet.

Maar niet elke boom is even fotogeniek voor zo’n serie. In mijn ogen moet het om een statige boom gaan. Een boom die domineert in het landschap zodat de boom met alle aandacht gaat lopen. Zodat de vier seizoenen onmiddellijk in het oog springen.

Naar zo’n boom ga je niet op zoek. Zo’n boom vindt jou op een gegeven moment. En onlangs heeft deze boom mij gevonden. Onmiddellijk was er die klik: met jou wil ik die uitdaging  aangaan om de vier seizoenen te illustreren.

De winter. Een kale boom. En ergens al een klein beetje licht in de verte. De hoop op het ontluiken van nieuw leven.

Ik hoop jullie deze boom dus nog een aantal keren te laten zien. In een geheel nieuw daglicht.

The gate to freedom

005 The gate to freedom

Na wekenlang somber en mistroostig weer werd eindelijk nog eens een zonnige dag voorspeld. Dus trok ik richting Retranchement.

Retranchement bevindt zich tussen Knokke-Heist en Cadzand. Als het eb is kan je over het strand over de grens tussen België en Nederland wandelen. Nu was het echter vloed. Veel keuze had ik dus niet 🙂 Het werd dus richting Cadzand.

Deze speciale paaltjes hebben er echter voor gezorgd dat ik niet ver geraakt ben. Meestal vind je hier aan de Zeeuwse kust paaltjes die op een rechte lijn de zee in lopen. Deze hadden een andere vorm en dat beviel me wel. Daar kon ik wat spelen met lange sluitertijden. Des te meer omdat de kleuren mij wel aanspraken.

Als je verder richting Cadzand loopt dan zie je dat de hoogbouw aan de Belgische kust Nederland besmet heeft. Jammer genoeg. Het is net de weidsheid van de natuur, zowel over zee als over land, die me ongelooflijk aanspreekt in Zeeland. Hier kan je nog echt wandelen zonder horden toeristen tegen te komen. Je ervaart er letterlijk en figuurlijk de vrijheid van de natuur.

En deze paaltjes vormen een mooie toegangspoort tot die vrijheid…

Go with the flow of life

2017 Côte d'Opale 20

Een nieuw jaar start meestal met veel verwachtingen. Hoopvol uitkijken. Maar dit jaar kies ik er voor om al fietsend door het leven te gaan, om verwachtingen los te laten.

Verwachtingen dat anderen regels volgen die jij belangrijk vindt, verwachtingen dat anderen even consequent zijn zoals je zelf bent, verwachtingen dat anderen dezelfde waarden hoog achten, verwachtingen dat anderen evenzeer in jou geïnteresseerd zijn als jij in hen, verwachtingen over hoe anderen zouden moeten reageren, … Oneindig veel verwachtingen.

Maar verwachtingen smaken uiteindelijk vaak minder zoet. Ze zijn minder mooi dan voorgesteld en zorgen vaak voor frustraties.

Daarom kies ik er nu voor om al fietsend door het leven te gaan. Om te stoppen met situaties te “forceren“, zoals ik ze me voorgesteld had. Maar laat ik me verrassen.

Laat het leven je verrassen.

Zoals de vogels een mooie verrassing zijn in bovenstaande foto. Totaal onverwacht staan ze zo mooi op deze foto. Zo had ik het zelf niet kunnen bedenken 🙂 Kijk nog maar eens opnieuw naar de foto (op een groot scherm), dan zul je ze nu wel zien.

Not evereything will go as you expect in your life.
This is why you need to drop expectations and go with the flow of life.

Go your own way

2017 Antwerpen 04

Deze foto nam ik in het MAS in Antwerpen. Ik koos voor een iets langere sluitertijd zodat er wat beweging in de foto zit. Bovendien zijn de mensen onscherp en onherkenbaar. Het gaat immers niet om de mensen op de foto maar om het beeld op zich.

Het is geen toeval dat meerdere mensen in de ene richting gaan, en slechts één iemand in de andere richting. Daar heb ik bewust voor gekozen. Het verklaart ook de titel van de foto ‘Go your own way’.

Het is zoals in het leven. De ene keer gaan we samen met anderen op stap, de andere keer kijken we even achterom. Soms gaan we wat gezwinder door het leven, soms wat meer terughoudend. Maar de essentie die steeds terug keert: ga je eigen weg, leef je eigen leven. Hoe moeilijk het soms is, hoe eenzaam het soms lijkt, het brengt ongetwijfeld het meest vervulling, de grootste voldoening, het diepste geluk.

Dit is mijn wens voor jullie voor het komende jaar. Ga je eigen weg. Leef je eigen leven.

One day at a time

16 One day at a time

Een heel leven lang wordt je op de één of andere manier ingepeperd dat je zelf je eigen toekomst kan creëren. Als je maar hard genoeg werkt, als je maar bereid bent om een goed mens te zijn (want goedheid wordt beloond), als je maar bereid bent opofferingen te leveren, als je maar blijft geloven, als je …

Maar geleidelijk aan stel je vast dat het leven niet zo maakbaar is als ze je altijd wijs hebben gemaakt. Veel dromen komen niet uit, hoe hard je ook je best doet. Desillusies blijken minstens even vaak deel uit te maken van het leven.

Dan is het zoeken naar een vernieuwd evenwicht. Enerzijds dromen en verwachtingen los laten. Anderzijds met volle moed verder leven en het beste maken van elke dag zodat het leven toch de moeite waard blijft.

En de toekomst laten zijn voor wat het is … want het leven loopt maar zelden zoals gepland, gehoopt of verwacht.

Deze zienswijze kan ook opportuniteiten bieden. Er moet niets meer. Je mag gewoon leven. Elke dag opnieuw.

En wie weet komen sommige dromen vanzelf uit. Zonder iets te forceren.

Let it snow

20 Let it snow

Een winters sneeuwlandschap kan me blijven bekoren, elke keer opnieuw. Misschien wel omdat het hier, in West-Vlaanderen, zo weinig te zien is.

Aangezien het hier zelden sneeuwt, en de sneeuw al helemaal niet blijft liggen, mag je geen eisen stellen aan het sneeuwlandschap. Je mag niet wachten tot de volgende dag, in de hoop dat een blauwe hemel wat meer cachet aan het landschap geeft (zoals in de bergen). Een grijze zwaarbewolkte lucht hoort nu eenmaal bij het kortstondige West-Vlaamse sneeuwlandschap. Een scherpe en felle wind, die de sneeuw uit de bomen waait, moet je er ook bij nemen.

Als het hier sneeuwt, dan moet je het er van nemen. Onmiddellijk. Warm induffelen, een winterse wandeling en genieten van het landschap. In de omstandigheden zoals ze zijn, die heb je niet te kiezen.

Als je wacht dan is het winterse landschap verdwenen, als sneeuw voor de zon (maar dan zonder de zon 😉 ).

It’s no sin to enjoy life

21 It's no sin to enjoy life

Enkele jaren geleden las ik deze spreuk van Harry Hershfield “Een geweten weerhoudt je er niet van te zondigen. Het weerhoudt je ervan te genieten.” Deze spreuk is me altijd bijgebleven. Ik had dit nooit eerder vanuit dit standpunt bekeken. Maar met ouder worden vind ik dat er steeds meer waarheid in zit.

We laten ons zo vaak leiden door verplichtingen, verantwoordelijkheden en verwachtingen waardoor er steeds minder tijd vrij komt om te genieten van de kleine dingen in het leven. Anderen eisen ons op en zelden stellen we rust en genieten als prioriteit.

Terwijl het net die dingen zijn die mij energie geven, die het leven voor mij de moeite waard maken…