Serenity is not the absence of conflict…

012 Serenity is not the absence of conflict

Serenity is not the absence of conflict, but the ability to deal with it.

In Lelystad staat het beeld ‘de hurkende man’. Een reusachtig beeld dat gehurkt, in volle rust, vredig over het IJsselmeer uit kijkt. Wat er zich ook voor hem af speelt, hij blijft genietend aanschouwen. Zijn rust wordt niet verstoord door zijn omgeving. ‘Sereen zijn’ noemen ze dat dan.

Heerlijk lijkt me dat. Om sereen te blijven als de dramatiek om je heen weer hoge toppen scheert, als de hectiek op die dagen weer geen grenzen kent. Kalm en vastberaden je eigen weg gaan, je hoofd niet op hol laten brengen door het drama van de dag, je niet laten mee slepen door de hectiek om je heen.

Ik ben iemand die graag de vrede bewaart. Maar soms moet je gewoon aanvaarden dat niet iedereen de rust en stilte na streeft, dat vele anderen nu eenmaal hun energie halen uit drama en een overdaad aan expressiviteit.

Wave after wave

2018 Breskens 01

Ik ben een zwijgzaam iemand. Reeds van jongs af aan. ‘Spreken is zilver, zwijgen is goud’ leek me wel een goede leuze.

Maar met ouder worden, kreeg ik steeds vaker het advies om meer m’n mond open te doen, om vaker te zeggen wat er op m’n lever ligt, dat m’n ideeën er echt wel toe doen.

Dus besloot ik enkele jaren geleden om dit advies ter harte te nemen in bepaalde kwesties. Ik sprak vaker, de ene keer al wat zachter dan de andere keer. Ik deelde m’n mening, ik kwam uit voor m’n ideeën, ik liet verstaan waar ik voor stond.

Nu, terug kijkend op die periode, kom ik steeds opnieuw tot de vaststelling dat m’n frustratie enkel maar gegroeid is. Het spreken heeft me geen beterschap gebracht, heeft me niet gelukkiger gemaakt. Integendeel soms. De grootste frustratie die keer op keer terug keerde is het feit dat ik niet gehoord werd, dat ik niet begrepen werd. M’n woorden gingen zo vaak in lucht op.

Dus heb ik besloten om terug te keren naar m’n aloude wijsheid ‘spreken is zilver, zwijgen is goud’. Ik hoef niet meer gehoord te worden. Ik hoef niet over alles een mening te hebben.

M’n woorden zal ik voorbehouden aan degenen die nog met plezier hun oren gebruiken waarvoor ze dienen. Andere woorden zijn enkel maar energieverspilling en leveren hoogstens frustratie op.

Laat de golven maar komen en gaan… Ik zal ze wel aanschouwen.

Travel creates memories that last a lifetime

Travel creates memories that last a lifetime 1

Niet iedereen houdt van reizen. En terecht, doet hoeft ook niet.
Maar ik wel. Ik kijk er steeds naar uit om nieuwe horizonten te ontdekken. Al van jongs af aan. En daar horen soms ook vliegreizen bij. Niet voor niets is de naam van m’n blog ‘Sweet flight’.

En dan horen luchthavengebouwen ook bij de reis. In Lelystad, in Nederland, hebben ze het oude luchthavengebouw (uit 1928) van Amsterdam (Schiphol) volledig nagebouwd. Toen ademden de vliegvelden een heel andere sfeer uit. Heerlijk nostalgisch 🙂

Met onderstaande beelden krijg je een kleine impressie van hoe de oude luchthaven van Schiphol er destijds uit zag.

Wie weet krijg je zin om te reizen 🙂 Bij het zien van de beelden kriebelt het bij mij alvast om m’n koffer terug in te pakken en een nieuwe bestemming op te zoeken 🙂
Dit museum (Aviodrome) is op zich al een bestemming die de moeite waard is.

Travel creates memories that last a lifetime 4     Travel creates memories that last a lifetime 3

Laten we onze koffer alvast maar inpakken…

Travel creates memories that last a lifetime 2

Welke bestemming zouden jullie kiezen?

Travel creates memories that last a lifetime 5

Travel creates memories that last a lifetime 7     Travel creates memories that last a lifetime 6

Nog zo’n heerlijk ouderwetse postkaart opsturen naar het thuisfront 🙂
Hoe laat vertrekt onze vlucht ook alweer?

Travel creates memories that last a lifetime 8

In die tijd had je nog zo’n leuke gordijntjes voor de ramen hangen…

Travel creates memories that last a lifetime 9

Op de achtergrond zie je het oude luchthavengebouw van Schiphol.

En dan is het tijd om in te stappen en de thuishaven te verlaten…

Have a nice flight !

Sometimes you have to get some distance to gain perspective on life

002 Sometimes you have to get some distance to gain perspective on life

De wereld vanop een afstand bekijken is heerlijk. Je ziet zoveel mooie structuren, mooie lijnen, mooie patronen. Het werkt heel ontspannend om even geen deel te moeten uit maken van de wereld zelf.

Een andere kijk, een ander perspectief werkt bijzonder verfrissend. Je verliest je niet langer in details. Je hoeft even geen actie te ondernemen en je mag gewoon genieten van die andere blik.

Ik zou wat vaker afstand mogen nemen…

See with wondering eyes

008 See with wondering eyes

Op de warmste dag van het jaar heb je twee opties: binnen blijven of koelere oorden op zoeken. Deze keer koos ik voor de tweede optie. Aan zee is het op zo’n dagen net iets aangenamer, iets draaglijker. Maar druk bezette stranden zijn niet aan mij besteed en dus trok ik naar Zeeland 🙂

Een heerlijk zacht briesje, mooi zacht licht, rustige stranden waar je de zee nog ten volle kan ruiken (in plaats van zonnecrème), waar je nog zalig kan luisteren naar de golven en de meeuwen (in plaats van het gekrioel van een overbevolkt strand).

En dan komt er nog een vrolijke meid in een roos jurkje voor je camera. Zo’n vrolijk meisje dat nog vol verwondering geniet van al het moois om zich heen. Zo’n vrolijk meisje dat spontaan haar enthousiasme weet te uiten met open armen.

Zo’n vrolijk meisje dat spontaan een vrolijke lach op m’n gezicht tovert 🙂

When ambition ends, happiness begins

002 When ambition ends, happiness begins

Vandaag bestaat m’n blog twee jaar. Het doel voor mezelf was vooral er vaker op uit te trekken, en nieuwe plaatsen te ontdekken. Ook het voorbije jaar ben ik daar zeker in geslaagd. Ik leerde meerdere nieuwe plekjes en nieuwe natuurgebieden kennen. En naar de meeste van die gebieden zal ik zeker opnieuw trekken. Ons land én de buurlanden hebben nog veel moois te bieden!

Maar het afgelopen jaar kwam ik ook het spook van de ambitie tegen. Of de kwelduivel die de huidige maatschappij regeert. Je moet schitteren. Je moet boven jezelf uit stijgen. Je moet de beste versie van jezelf worden. Je hobby moet je passie worden en daar moet je alles uit halen. Middelmatigheid is synoniem geworden voor mislukking. Alles moet een doel hebben.

Maar heel eerlijk? Ik heb geen ambitie. Ik hoef niet te schitteren. Ik hoef niet uit te blinken. Ik doe gewoon graag wat ik doe. Ik trek er graag op uit en dan zet ik graag op beeld wat een indruk op mijn netvlies heeft achter gelaten. Niets meer, niets minder.

Dus laat ik het komende jaar die ambitie maar volledig overboord gooien. Laat ik nog maar wat nieuwe plaatsen ontdekken en andere plaatsen nog eens opnieuw verkennen.

En daarnaast maak ik ook nog graag tijd om met een goed boek in het zonnetje te zitten, een puzzel te maken, wat borduren, een modelbouwvliegtuigje in elkaar knutselen, een fietstochtje maken, wat kokkerellen en ook eens een wandeling of zelfs een reis maken zonder fototoestel.

Maar uiteraard blijf ik er ook met het fototoestel op uit trekken 🙂
Het belooft een boeiend nieuw blogjaar te worden 🙂

Voor wie m’n eerste blogpost, het startpunt, nog eens wil nalezen: Brugge

Avondlicht

29 Avondlicht

Ik hou van die zomerse warme avonden. Als de lucht gouden tinten begint te vertonen. Wat wolkjes in die gouden kleur die mooi contrasteren met de blauwe lucht.

Zo’n avond waarbij de zon je uitnodigt om nog een avondwandeling in de natuur te maken. Een licht briesje dat zachtjes langs je huid blaast om de hitte van de dag te verjagen.

Zo’n hartverwarmende avond…

Tree reflections

011 Let life surprise you

Eind mei bracht ik een bezoek aan de fortengordel rond Antwerpen. Dit is een militaire verdedigingsgordel die de stad Antwerpen moest beschermen tegen bombardementen. Vooraleer ik het fort van Bornem bezocht (Take time to make your soul happy) maakte ik nog een wandeling in het groendomein d’Ursel in Hingene.

Een windstille en warme dag, wat water én een bomenrij. Het ideale scenario voor deze prachtige weerspiegeling. Door de felle zon zit er wat minder diepte in en wordt het op één of andere manier wat grafischer.

Het is een foto die me telkens opnieuw weet aan te spreken. Dus verdient ie een plekje op de blog 🙂

De Blankaart

28 De Blankaart

Vorige week maakte ik een wandeling in De Blankaart, een natuurgebied in Diksmuide. Toen de meeste mensen naar huis gingen, liep ik de natuur binnen. Onder de gloed van de avondzon.

Variatie troef. Ik wandelde er tussen metershoog riet waarbij je je in niemandsland waant, langs weilanden met een ondergaande zon, langs verkoelende waterlopen met mooie weerspiegelingen.

Ik vertoefde er tussen koeien en paarden maar liep ook even tussen enkele ezels. Watervogels en zoveel andere vogels zongen hun favoriete lied. Vogelkenners kunnen hier hun geluk niet op.

Hier hoor je de natuur nog fluisteren en ritselen…