Don’t waste your time trying to prove you’re a good person

038 Don't waste your time trying to prove you're a good person

De laatste tijd word ik me meer en meer bewust van het feit dat we ons zo graag bewijzen tegenover anderen. Vaak zonder dat we het beseffen…

We willen aan anderen tonen dat we een goede mens zijn, dat we betrouwbaar zijn, dat we een goede partner zijn, maar even goed een goede werknemer, iemand waarop je kan bouwen, iemand die kennis van zaken heeft, iemand die eerlijk is, iemand die hard kan werken, … En zo kunnen we nog een tijdje door gaan.

We willen vooral bewijzen dat we een goede mens zijn. Geleidelijk aan komt echter het besef dat je jezelf niet te veel mag vergeten, dat je jezelf niet uit het oog mag verliezen. En dan willen we onszelf terug opnieuw bewijzen. Bewijzen dat we ook assertief kunnen zijn, dat we voor onszelf kunnen opkomen, dat we echt wel ‘nee’ kunnen zeggen.

En zeker tegenover mensen die niet altijd zien wat je waard bent, die een ander beeld van je hebben, zeker tegenover hen willen we ons zo graag bewijzen. Dat ze het bij het verkeerde eind hebben…

Maar dan komt plots de volgende fase, uit het niets. Ik hoef me niet meer te bewijzen. Tegenover niemand. Ik hoef niet te bewijzen dat ik betrouwbaar ben, ik hoef niet te bewijzen dat ze het bij het verkeerde eind hebben, ik hoef niet te bewijzen wat ik waard ben.

Ik weet zelf wat ik waard ben. En dat is voldoende.

Ik mag gewoon zijn.

Net zoals deze vuurtoren, net zoals de natuur, net zoals de zon. Zij mogen ook gewoon zijn zonder zichzelf te moeten bewijzen.

A walk in the evening

36 A walk in the evening

Ik kan bijzonder genieten van een mooie avondwandeling, met een laagstaande zon, en met heerlijk uitgestrekte zichten. Dat kan bij mij in de omgeving zijn (in de uitgestrekte polders) of langs het strand.

Ondertussen heeft de herfst al lang zijn intrede gedaan, ook al werden we nog lang verwend met mooie avonden. Enerzijds wordt het vanaf nu wat ‘moeilijker’ om zo’n mooie avonden te beleven, vooral omdat het veel vroeger donker wordt en de tijd dus vaak ontbreekt.

Anderzijds kan de zon nog voor heel mooi en zacht licht zorgen tijdens  de herfst en de winter. Iets om naar uit te kijken op de dagen dat er tijd voor handen is, en het weer wil mee zitten.

Intussen geniet ik nog na met deze mooie foto…

At the end of the day

37 At the end of the day, give up your worries

Op het einde van de dag wordt het licht zachter, krijgt alles een warmere gloed.
Op het einde van de dag verdwijnt de drukte, keert iedereen terug naar z’n eigen cocon.
Op het einde van de dag worden de schaduwen langer.

Op het einde van de dag komen de stilte en de rust stilaan terug.
Op het einde van de dag wordt alles anders…

Het einde van de dag maakt zich op voor de nacht.

Magic happens

33 Magic happens 4

Ooooh yessss, magic happens 🙂 Absolutely!

Een mooie zomerse en windstille avond. Een perfecte avond om de vuurtoren van Nieuwpoort bij avondlicht te fotograferen. Dat staat al zo lang op m’n lijstje om eens te doen…

Maar ’s avonds komt de bewolking opzetten. De wolken besluiten weer roet in het eten te gooien (denk ik). En dus besluit ik terug huiswaarts te keren. Tot ik bijna bij de wagen ben, een laatste blik op de vuurtoren werp en plots zie in welk magisch licht de vuurtoren baadt. Als een bezetene ren ik terug richting de vuurtoren om dat mooie licht te kunnen vangen, in de hoop nog op tijd te zijn, vooraleer het te laat is.

Wat een magische avond. Het licht verandert voortdurend. Het wordt steeds mooier. Ik ben met verstomming geslagen. Zoveel mooier en warmer dan ik had kunnen hopen…

Zo mooi, dat je achteraf beseft dat wel iemand zal denken dat je aan de kleuren hebt zitten ‘foefelen’. Of iemand anders die zegt ‘een zoveelste zonsondergang’. Het zij zo. Voor mij was het een magische avond en dat blijft nog steeds zo als ik de foto’s opnieuw bekijk.

Eén foto doet deze keer onrecht. Laat ik er maar een soort ‘timelapse’ van maken…

Enjoy the magic 🙂

31 Magic happens 232 Magic happens 333 Magic happens 434 Magic happens 535 Magic happens 6

Something beautiful is on the horizon

2017 Nieuwpoort 02

Naar de horizon staren vind ik ongelooflijk rustgevend. Mensen zoeken vaak rust in meditatie of yoga. Maar niets is effectiever dan het turen naar de horizon. Alleen of met z’n twee.

Het is de beste manier om muizenissen uit m’n hoofd te verdrijven. Staren naar de horizon, weidse vergezichten, de ruimte van de natuur om je heen…

Na een tijdje vertraagt je ademhaling en voel je de rust in je weer keren. Zonder iets te moeten forceren. Zonder je op iets te moeten focussen. Het gaat van zelf. Het laadt de batterijen weer op.

Die horizon heeft iets magisch…

Een foto zonder mensen en zonder golven

12 Een foto zonder mensen en zonder golven

Een zachte avond was voorspeld. Dus trok ik richting Nieuwpoort en zocht ik een mooie plaats om me op te stellen. Ik koos een golfbreker uit, plaatste m’n statief, maakte een compositie en stelde de nodige instellingen in. En toen… koos een groep jonge enthousiastelingen dezelfde golfbreker uit als hun favoriete speelterrein…

Al gauw knoopten ze een gesprek aan. Of ze me konden plezieren door voor mij te poseren? Of konden ze een foto van mij maken? Ik maakte hen vriendelijk duidelijk dat ik voor een foto ging zonder mensen. Verbaasde blikken alom. Hoe kan een foto zonder mensen interessant zijn? Ze vroegen wat ik dan wel wilde fotograferen? ‘Een foto zonder golven…’ probeerde ik. Nog meer verbaasde blikken.

Uiteindelijk maakten ze allemaal plaats zodat ik m’n foto’s kon nemen zoals ik het wilde, in de veronderstelling dat dit maar een paar minuten zou duren. Nieuwsgierig keken ze van achter de camera mee. Hopend op een antwoord op hun vraag: “Waarom wil iemand een foto maken zonder mensen en zonder golven? Wat is daar nu ‘spannend’ aan?”.

Uiteindelijk besloot ik om later op de avond terug te keren naar deze golfbreker. Intussen gaf ik hen hun speelterrein terug. Toen ik later terug keerde naar de golfbreker was het water verder weg getrokken. En waren deze rotsen te voorschijn gekomen. En ondertussen waren de jongeren ook verdwenen. Zonder antwoord op hun vraag…

Zo kon ik dit mooie beeld ‘schieten’…

Pearls at the bottom of the sea

2017 Nieuwpoort 04

Soms zijn er situaties waarin je je heel onmachtig voelt, waarbij je steeds meer de controle verliest, waarop je helemaal geen invloed kunt uitoefenen. Waarin je alleen maar kan ondergaan…

Dan heb ik wel vaker de neiging om toch te proberen boven water te blijven, te spartelen, wild om me heen te slaan. Tot je de strijd opgeeft, je overgeeft aan het water dat je mee neemt tot op de bodem van de zee. En dan kom je tot de vaststelling, tegen alle verwachtingen in, dat het er ook goed vertoeven is. Je krijgt terug oog voor het mooie om je heen, daar waar het gespartel het water vertroebelde en het zicht op al dat moois weg nam.

De rust keert terug, in je hoofd én in je hart. Dan merk je dat in die nieuwe omstandigheden ook mooie dingen te rapen zijn. Ook al vereist het vaak een andere blik. Maar als je het een kans geeft, als je er in slaagt om te aanvaarden dat je op bepaalde zaken geen invloed hebt, dan merk je dat er op de bodem van de zee ook parels te vinden zijn…

Het blauwe uurtje

11 Het blauwe uurtje

Deze foto is genomen tijdens het blauwe uurtje. Dat is wel heel duidelijk op de foto te zien 🙂

De meeste mensen beschouwen de zonsondergang aan zee als een hoogtepunt van de avond. En nadien keren ze vaak op hun stappen terug. Maar eigenlijk begint dan pas het mooiste uurtje van de avond. Alles kleurt in een blauw licht. Echt adembenemend.

Zeker als je kan fotograferen met een lange sluitertijd (op een statief dus) dan kan je echt prachtige foto’s maken. Door een foto een minuut lang of soms zelfs meerdere minuten te belichten verdwijnt alle beweging. Daardoor krijg je dit ‘zijden’ zeespiegeloppervlak in plaats van golven.

Het geeft het beeld weer van een prachtige zachte en rustige avond…

Sky above me

01 Sky above me

Ik had het plan opgevat om wat te experimenteren met lange sluitertijden aan zee.

Maar de wind stak behoorlijk op waardoor m’n statief niet stevig genoeg meer stond. En ‘bewogen’ beelden waren niet echt m’n doel. In plaats van terug huiswaarts te keren, besloot ik om andere, minder voor de hand liggende hoekjes, op te zoeken.

Achter deze strandcabines kwam mooi zacht en warm licht te voorschijn. En met een korte sluitertijd kon ik dit beeld op de lens vast leggen.

Het beeld geeft me een warm gevoel en doet me heerlijk wegdromen.

Golden sunset on the seafront

01 Golden sunset on the seafront

Dit shot werd genomen op de zeedijk in Nieuwpoort. Wachtend op het blauwe uur om wat foto’s te nemen van de pier en de vuurtoren.

Even in stilte terug trekken op een bankje in de zon. En dan komen totaal onverwachts die mooie beelden voor je neus… Genieten van een mooie zonsondergang en een leuk beeld op je netvlies. Het zijn die kleine momenten die het leven de moeite waard maken…

Vaak leveren die onverwachte momenten de mooiste beelden op. Laat je verrassen…