Something beautiful is on the horizon

2017 Nieuwpoort 02

Naar de horizon staren vind ik ongelooflijk rustgevend. Mensen zoeken vaak rust in meditatie of yoga. Maar niets is effectiever dan het turen naar de horizon. Alleen of met z’n twee.

Het is de beste manier om muizenissen uit m’n hoofd te verdrijven. Staren naar de horizon, weidse vergezichten, de ruimte van de natuur om je heen…

Na een tijdje vertraagt je ademhaling en voel je de rust in je weer keren. Zonder iets te moeten forceren. Zonder je op iets te moeten focussen. Het gaat van zelf. Het laadt de batterijen weer op.

Die horizon heeft iets magisch…

Blériot-Plage

2017 Côte d'Opale 13

Deze foto nam ik op een strand in de buurt van Calais: Blériot-Plage. Het strand werd vernoemd naar de bekende luchtvaartpionier Louis Blériot. In 1908 slaagde deze man er als eerste in om het Kanaal tussen Frankrijk en Engeland over te steken met het vliegtuig. Niet ver hiervandaan steeg hij op vanuit een weiland.

Toen ik op het strand aan kwam was er net een onweer voorbij gekomen. Maar stilaan trok de lucht open waardoor deze mooie wolkenpartij ontstond. In combinatie met de onregelmatige en ongelijke strandcabines zorgt het voor een ‘kleurrijke’ zwart-wit foto.

Een foto zonder mensen en zonder golven

12 Een foto zonder mensen en zonder golven

Een zachte avond was voorspeld. Dus trok ik richting Nieuwpoort en zocht ik een mooie plaats om me op te stellen. Ik koos een golfbreker uit, plaatste m’n statief, maakte een compositie en stelde de nodige instellingen in. En toen… koos een groep jonge enthousiastelingen dezelfde golfbreker uit als hun favoriete speelterrein…

Al gauw knoopten ze een gesprek aan. Of ze me konden plezieren door voor mij te poseren? Of konden ze een foto van mij maken? Ik maakte hen vriendelijk duidelijk dat ik voor een foto ging zonder mensen. Verbaasde blikken alom. Hoe kan een foto zonder mensen interessant zijn? Ze vroegen wat ik dan wel wilde fotograferen? ‘Een foto zonder golven…’ probeerde ik. Nog meer verbaasde blikken.

Uiteindelijk maakten ze allemaal plaats zodat ik m’n foto’s kon nemen zoals ik het wilde, in de veronderstelling dat dit maar een paar minuten zou duren. Nieuwsgierig keken ze van achter de camera mee. Hopend op een antwoord op hun vraag: “Waarom wil iemand een foto maken zonder mensen en zonder golven? Wat is daar nu ‘spannend’ aan?”.

Uiteindelijk besloot ik om later op de avond terug te keren naar deze golfbreker. Intussen gaf ik hen hun speelterrein terug. Toen ik later terug keerde naar de golfbreker was het water verder weg getrokken. En waren deze rotsen te voorschijn gekomen. En ondertussen waren de jongeren ook verdwenen. Zonder antwoord op hun vraag…

Zo kon ik dit mooie beeld ‘schieten’…

Pearls at the bottom of the sea

2017 Nieuwpoort 04

Soms zijn er situaties waarin je je heel onmachtig voelt, waarbij je steeds meer de controle verliest, waarop je helemaal geen invloed kunt uitoefenen. Waarin je alleen maar kan ondergaan…

Dan heb ik wel vaker de neiging om toch te proberen boven water te blijven, te spartelen, wild om me heen te slaan. Tot je de strijd opgeeft, je overgeeft aan het water dat je mee neemt tot op de bodem van de zee. En dan kom je tot de vaststelling, tegen alle verwachtingen in, dat het er ook goed vertoeven is. Je krijgt terug oog voor het mooie om je heen, daar waar het gespartel het water vertroebelde en het zicht op al dat moois weg nam.

De rust keert terug, in je hoofd én in je hart. Dan merk je dat in die nieuwe omstandigheden ook mooie dingen te rapen zijn. Ook al vereist het vaak een andere blik. Maar als je het een kans geeft, als je er in slaagt om te aanvaarden dat je op bepaalde zaken geen invloed hebt, dan merk je dat er op de bodem van de zee ook parels te vinden zijn…

Sky above, earth below, fire within

2017 Ballonvaart 41

In de blogpost “Fly away with me” leek het me zalig om met een luchtballon mee te gaan. Onlangs kreeg ik de kans om deze mooie droom in vervulling te laten gaan. En eerlijk gezegd: het is echt zalig 🙂 . Een echte aanrader. Heerlijk om dat ooit nog eens over te doen 🙂

Vanuit de lucht krijg je een ander perspectief op de wereld. Alles van op een afstand aanschouwen. Een prachtige belevenis en een schitterend uitzicht.

Ik vind het vooral heel tof om lijnen en structuren te spotten en deze op de gevoelige plaat vast te leggen. Zulke foto’s waarbij je slechts een deel van het uitzicht op de foto plaatst. Foto’s (vanuit de lucht genomen) die het volledige landschap omvatten doen vaak datgene wat je gezien hebt oneer aan. Detailfoto’s daarentegen zeggen vaak zoveel meer.

Het avondlicht zorgt ervoor dat de kleuren in de foto mooi tot hun recht komen. Je ziet duidelijk de vele schakeringen groen…

Op naar de volgende ballonvlucht 🙂

Spel van licht en schaduw

13 Spel van licht en schaduw

Deze foto vind ik zelf prachtig omwille van het mooie licht en de donkere dreigende wolken die het licht op de heuvel nog meer benadrukken. De grote contrasten tussen licht en donker doen het hier zo goed omdat het licht precies op de heuvel valt. De zon die komt piepen door de dreigende hemel en het landschap nog even weet te verlichten vooraleer ze zich volledig terug trekt…

Het is puur een kwestie van kijken en geduld hebben. Kijken naar het spel van licht en schaduw. Kijken naar de zon en de wolken, en vooral leren ontdekken wat dat met een landschap doet. En dan geduld hebben. Soms veel geduld. Wachten op het ideale moment om af te drukken.

Let your dreams set sail

15 Let your dreams set sail

Voor natuur- en landschapsfotografie kies ik zo goed als altijd voor een foto in kleur. Maar deze keer maak ik heel graag een uitzondering. Hier komt de foto veel krachtiger over in zwart-wit.

De foto kent veel schakeringen in wit én zwart. Dat maakt de foto in mijn ogen veel interessanter. Des te meer omdat het contrast ook de inhoudelijke tegenstelling tussen rust en onrust extra benadrukt. De rust die van het water uitgaat. Tegenover de dreigende onrust van een naderend onweer.

Let your dreams set sail. Het verwezenlijken van dromen verloopt ook niet altijd even rustig…

Feu de Saint-Pol

08 Feu de Saint-Pol

Deze foto toont een mooi, rustig, idyllisch tafereel. Zachte kleuren die de zomer en de vakantiesfeer extra benadrukken.

Maar niets is wat het lijkt. Op deze plaats vonden gruwelijke taferelen plaats tijdens de tweede wereldoorlog, in 1940. Geallieerden uit Groot-Brittannië, België, Canada en Frankrijk stonden massaal op het strand van Duinkerke, omsingeld door Duitse soldaten, wachtend op een schip of een bootje uit Groot-Brittannië dat hen zou weg halen uit deze hel. Angst, koude, honger, lijden overal om hen heen…

In niets leek het op dit vredige tafereel. En toch gaat het om één en dezelfde plaats.

Niets is wat het lijkt. Zoals bij de mens. Iedereen kent z’n goede momenten én z’n minder goede momenten…