The way to success

2017 Côte d'Opale 22

Succes gaat meestal gepaard met presteren en het bereiken van doelen die door anderen (of door de maatschappij) zijn opgesteld. Op werkvlak ben je succesvol als je prestaties leiden tot doelen die het bedrijf economisch ten goede komen. Je bent een succesvol fotograaf als je foto’s veel “likes” halen, of als je voldoet aan dat wat ‘anderen’ onder een ‘goede’ foto verstaan.

Zelden geven we een eigen definitie aan succes. Zelden bepalen we zelf wat voor onszelf succes betekent.

Voor mij is succes er in slagen om bepaalde waarden te integreren in mijn persoonlijke levenswandel. Kernwoorden die deze waarden omschrijven zijn ‘genieten’, ‘rust’, ‘stilte’ en ‘op een eigen creatieve manier uiting geven aan mezelf en het mooie in deze wereld’. Waarbij het referentiepunt steeds vaker mezelf is en steeds minder de ander. Waarbij ‘plezier’ en ‘genieten’ steeds vaker het uitgangspunt zijn, en ‘presteren’ steeds minder. Zonder dat ik daarvoor erkenning moet krijgen van een ander. Gewoon voor mezelf.

Het is tijd om de veilige haven te verlaten en de wijde wereld in te trekken…

Rivierenhof Deurne

2017 Deurne 04

Vorige week trok ik met een fotografie-maatje naar het Rivierenhof in Deurne. Ik kende het park van naam maar was er nog nooit eerder geweest.

Een zonnige herfstdag wachtte op ons. De zon kleurde alles in een prachtig herfstlicht. Zo konden we een leuke herfstwandeling afsluiten met enkele mooie kleurrijke foto’s.

Het Rivierenhof is een mooi groot park waar het fijn is om in rond te wandelen. Alleen jammer dat je er zo weinig van de natuur hoort. De auto’s in de omgeving verstoren er de prachtige natuurgeluiden.

Libel

13 Libel

Eerder plaatste ik al een foto van op De Kesselse Heide. Deze foto nam ik tijdens dezelfde wandeling in het natuurgebied.

De natuurgids wees ons regelmatig op kleine dieren of paddenstoelen. Al snel werd duidelijk dat hij een geoefend oog heeft. Hij ‘keek’ niet alleen maar ‘zag’ ook. De andere deelnemers en ik zelf liepen veel vaker voorbij al die mooie onderwerpen. Ze waren vaak zo klein dat we er geen oog voor hadden.

Maar dankzij dat geoefend oog van de natuurgids slaagde ik er toch in deze libel op een takje te kunnen fotograferen. En daar ben ik heel blij mee. Des te meer omdat het fotograferen van dieren niet echt m’n specialiteit is.

Leren kijken en bijgevolg iets zien levert veel mooie momenten op in het leven, veel zoete herinneringen om te fotograferen.

Dreaming of far-away places

11 Dreaming of far-away places

Zo’n foto die lekker exotisch aan doet maar toch dicht bij genomen is, aan de Opaalkust in Frankrijk. Zo’n foto die je zalig doet weg dromen, die je weg neemt uit de realiteit.

Als je veel van jezelf aan anderen geeft, dan is het soms nodig om van richting te veranderen. Zeker als het ‘weg geven aan anderen’ meer en meer als een vanzelfsprekendheid wordt beschouwd. Van richting veranderen betekent in dit geval ‘geven aan jezelf’. Voor mij persoonlijk komt dit neer op ‘iets creëren voor mezelf’ in plaats van ‘presteren voor een ander’.

Zoals het creëren van een foto die ik zelf graag zie, zoals deze foto. Een foto die me weg neemt naar mooiere bestemmingen, en vooral ‘warmere’ bestemmingen. Niet alleen letterlijk, maar ook figuurlijk.

De Kesselse Heide

12 De Kesselse Heide

Augustus is de maand van de heide. Jammer genoeg valt er niet veel heide te vinden in West-Vlaanderen. Daarvoor moet je algauw richting Antwerpen, Limburg of Nederland. Dus trok ik er een dagje op uit naar de Kesselse Heide in Nijlen. Een gids ter plaatse loodste zeven enthousiastelingen langs de mooiste plekjes van het natuurgebied.

Die dag was het licht niet altijd even ideaal. Veel te fel waardoor het minder geschikt was voor landschapsfotografie. Maar gelukkig bevat de natuur nog heel wat andere fotografisch interessante onderwerpen. Zoals een close-up van de heide zelf.

Als je goed keek naar waar het licht viel, dan was het soms echt mooi. Zo zag ik hoe dit takje heide werd belicht door een warme zachte gloed. Ik koos er voor om niet alles scherp te trekken, maar slechts enkele bloempjes. Daardoor vervaagt de hele omgeving. In combinatie met de warme zachte gloed geeft dit een dromerig effect…

I believe I can fly

10 I believe I can fly

In een eerder bericht vertelde ik al dat de olifant m’n lievelingsdier is (Beauty is a light in the heart) maar als je me zou vragen welk dier ik zou willen zijn, dan is dat ongetwijfeld een vogel. Al van kinds af.

Vliegen in alle vrijheid, boven alles en iedereen. In die hemelsblauwe lucht. Genieten van de opperste vrijheid met de vleugels wijd open. Je laten mee dragen met de wind. Dan weer je eigen weg kiezen. Zalig lijkt me dat 🙂

Ik hou van de lucht, de wolken. Ik kan er uren naar kijken. En in m’n dromen vlieg ik mee 🙂

Happiness from a butterfly

09 Happiness from a butterfly

Ik heb niet zoveel met het fotograferen van dieren, vlinders of bloemen. Maar als zich niet alleen de gelegenheid voor doet, maar de omstandigheden lijken ook nog eens optimaal, dan zal ik me er bij toeval toch nog eens aan wagen. Zoals bij deze dagpauwoog.

Je zat daar zo mooi op deze kleurrijke bloem. Toen ik een eerste foto nam, bewoog je je een kwartslag. Klik. En opnieuw bewoog je je zodat ik een andere kant van je kon fotograferen. Dit herhaalde zich enkele keren totdat je, uit dankbaarheid voor de fotoshoot, uiteindelijk deze pose aan nam. Helemaal opengevouwen bleef je even zitten zodat ik deze prachtige opname kon maken.

Wel, vlinder, dankjewel voor dit mooie moment 🙂 Je bracht me aan het lachen met je ijdelheid en schoonheid.

Field of flowers

07 Field of flowers

In het voorjaar bezocht ik de tentoonstelling ‘Het verlangen naar Frankrijk’ van Michiel Hendryckx. Prachtige foto’s in een mooie historische omgeving en bijhorende teksten met een licht humoristische kwinkslag. Maar de foto’s inspireerden me ook om nieuwe plaatsen te ontdekken.

Zo ontdekte ik deze kapel in Tournehem. Een plaats die ik anders nooit ontdekt zou hebben, in een godvergeten dorp. Ongelooflijk hoe Michiel deze plaatsjes telkens opnieuw weet te ontdekken.

En natuurlijk wou ik deze plaats ook vastleggen. Maar dat leek minder evident dan gedacht. Omdat het originele beeld van Michiel te veel in m’n hoofd verankerd zat. Omdat ik de originele foto probeerde te kopiëren. Want dat was een succesformule gebleken. Toch? Voor hem, ja…

Dan is het een kwestie van dat beeld los te laten, de omgeving opnieuw te ontdekken en zelf op zoek te gaan naar het beeld dat bij mij past. En dat is uiteindelijk dit beeld geworden, waar ik tenslotte ook heel tevreden mee ben.

Het is zoals met het leven. Vaak houden we te veel vast aan het beeld zoals het leven zou moeten zijn. In de ogen van de maatschappij, in de ogen van de anderen, of soms zelfs in de ogen van onszelf. En dan is het moeilijker om ten volle te genieten van het leven.

Maar als je er in slaagt om je eigen levenspad te ontwikkelen, je eigen levensweg te creëren, los van ‘zoals het leven zou moeten zijn’, dan is het leven heel wat makkelijker. Maar het vraagt moed en lef om dat beeld zoals het leven zou moeten zijn los te laten…