The gate to freedom

005 The gate to freedom

Na wekenlang somber en mistroostig weer werd eindelijk nog eens een zonnige dag voorspeld. Dus trok ik richting Retranchement.

Retranchement bevindt zich tussen Knokke-Heist en Cadzand. Als het eb is kan je over het strand over de grens tussen België en Nederland wandelen. Nu was het echter vloed. Veel keuze had ik dus niet 🙂 Het werd dus richting Cadzand.

Deze speciale paaltjes hebben er echter voor gezorgd dat ik niet ver geraakt ben. Meestal vind je hier aan de Zeeuwse kust paaltjes die op een rechte lijn de zee in lopen. Deze hadden een andere vorm en dat beviel me wel. Daar kon ik wat spelen met lange sluitertijden. Des te meer omdat de kleuren mij wel aanspraken.

Als je verder richting Cadzand loopt dan zie je dat de hoogbouw aan de Belgische kust Nederland besmet heeft. Jammer genoeg. Het is net de weidsheid van de natuur, zowel over zee als over land, die me ongelooflijk aanspreekt in Zeeland. Hier kan je nog echt wandelen zonder horden toeristen tegen te komen. Je ervaart er letterlijk en figuurlijk de vrijheid van de natuur.

En deze paaltjes vormen een mooie toegangspoort tot die vrijheid…

Go with the flow of life

2017 Côte d'Opale 20

Een nieuw jaar start meestal met veel verwachtingen. Hoopvol uitkijken. Maar dit jaar kies ik er voor om al fietsend door het leven te gaan, om verwachtingen los te laten.

Verwachtingen dat anderen regels volgen die jij belangrijk vindt, verwachtingen dat anderen even consequent zijn zoals je zelf bent, verwachtingen dat anderen dezelfde waarden hoog achten, verwachtingen dat anderen evenzeer in jou geïnteresseerd zijn als jij in hen, verwachtingen over hoe anderen zouden moeten reageren, … Oneindig veel verwachtingen.

Maar verwachtingen smaken uiteindelijk vaak minder zoet. Ze zijn minder mooi dan voorgesteld en zorgen vaak voor frustraties.

Daarom kies ik er nu voor om al fietsend door het leven te gaan. Om te stoppen met situaties te “forceren“, zoals ik ze me voorgesteld had. Maar laat ik me verrassen.

Laat het leven je verrassen.

Zoals de vogels een mooie verrassing zijn in bovenstaande foto. Totaal onverwacht staan ze zo mooi op deze foto. Zo had ik het zelf niet kunnen bedenken 🙂 Kijk nog maar eens opnieuw naar de foto (op een groot scherm), dan zul je ze nu wel zien.

Not evereything will go as you expect in your life.
This is why you need to drop expectations and go with the flow of life.

Go your own way

2017 Antwerpen 04

Deze foto nam ik in het MAS in Antwerpen. Ik koos voor een iets langere sluitertijd zodat er wat beweging in de foto zit. Bovendien zijn de mensen onscherp en onherkenbaar. Het gaat immers niet om de mensen op de foto maar om het beeld op zich.

Het is geen toeval dat meerdere mensen in de ene richting gaan, en slechts één iemand in de andere richting. Daar heb ik bewust voor gekozen. Het verklaart ook de titel van de foto ‘Go your own way’.

Het is zoals in het leven. De ene keer gaan we samen met anderen op stap, de andere keer kijken we even achterom. Soms gaan we wat gezwinder door het leven, soms wat meer terughoudend. Maar de essentie die steeds terug keert: ga je eigen weg, leef je eigen leven. Hoe moeilijk het soms is, hoe eenzaam het soms lijkt, het brengt ongetwijfeld het meest vervulling, de grootste voldoening, het diepste geluk.

Dit is mijn wens voor jullie voor het komende jaar. Ga je eigen weg. Leef je eigen leven.

One day at a time

16 One day at a time

Een heel leven lang wordt je op de één of andere manier ingepeperd dat je zelf je eigen toekomst kan creëren. Als je maar hard genoeg werkt, als je maar bereid bent om een goed mens te zijn (want goedheid wordt beloond), als je maar bereid bent opofferingen te leveren, als je maar blijft geloven, als je …

Maar geleidelijk aan stel je vast dat het leven niet zo maakbaar is als ze je altijd wijs hebben gemaakt. Veel dromen komen niet uit, hoe hard je ook je best doet. Desillusies blijken minstens even vaak deel uit te maken van het leven.

Dan is het zoeken naar een vernieuwd evenwicht. Enerzijds dromen en verwachtingen los laten. Anderzijds met volle moed verder leven en het beste maken van elke dag zodat het leven toch de moeite waard blijft.

En de toekomst laten zijn voor wat het is … want het leven loopt maar zelden zoals gepland, gehoopt of verwacht.

Deze zienswijze kan ook opportuniteiten bieden. Er moet niets meer. Je mag gewoon leven. Elke dag opnieuw.

En wie weet komen sommige dromen vanzelf uit. Zonder iets te forceren.

Let it snow

20 Let it snow

Een winters sneeuwlandschap kan me blijven bekoren, elke keer opnieuw. Misschien wel omdat het hier, in West-Vlaanderen, zo weinig te zien is.

Aangezien het hier zelden sneeuwt, en de sneeuw al helemaal niet blijft liggen, mag je geen eisen stellen aan het sneeuwlandschap. Je mag niet wachten tot de volgende dag, in de hoop dat een blauwe hemel wat meer cachet aan het landschap geeft (zoals in de bergen). Een grijze zwaarbewolkte lucht hoort nu eenmaal bij het kortstondige West-Vlaamse sneeuwlandschap. Een scherpe en felle wind, die de sneeuw uit de bomen waait, moet je er ook bij nemen.

Als het hier sneeuwt, dan moet je het er van nemen. Onmiddellijk. Warm induffelen, een winterse wandeling en genieten van het landschap. In de omstandigheden zoals ze zijn, die heb je niet te kiezen.

Als je wacht dan is het winterse landschap verdwenen, als sneeuw voor de zon (maar dan zonder de zon 😉 ).

It’s no sin to enjoy life

21 It's no sin to enjoy life

Enkele jaren geleden las ik deze spreuk van Harry Hershfield “Een geweten weerhoudt je er niet van te zondigen. Het weerhoudt je ervan te genieten.” Deze spreuk is me altijd bijgebleven. Ik had dit nooit eerder vanuit dit standpunt bekeken. Maar met ouder worden vind ik dat er steeds meer waarheid in zit.

We laten ons zo vaak leiden door verplichtingen, verantwoordelijkheden en verwachtingen waardoor er steeds minder tijd vrij komt om te genieten van de kleine dingen in het leven. Anderen eisen ons op en zelden stellen we rust en genieten als prioriteit.

Terwijl het net die dingen zijn die mij energie geven, die het leven voor mij de moeite waard maken…

Our own little world

06 Our own little world

Het lijkt alsof dit koppel zich bevindt op een verlaten strand. Maar niets is minder waar. Achter mij krioelt het van het volk maar het was laag water waardoor maar weinigen de moeite namen om zich in het water te begeven.

Dit koppel trekt zich helemaal terug uit de massa en creëert hun eigen kleine wereld. Een wereld die enkel maar bestaat uit hun tweeën en de zee die zich voor hen uit strekt. Het toont dat ze blij zijn met elkaar als koppel, dat ze niemand anders nodig hebben om gelukkig te zijn. Ze genieten van hun eigen wereld.

Dat vind ik zo mooi aan de liefde. Dat je genoeg hebt aan elkaar…

The way to success

2017 Côte d'Opale 22

Succes gaat meestal gepaard met presteren en het bereiken van doelen die door anderen (of door de maatschappij) zijn opgesteld. Op werkvlak ben je succesvol als je prestaties leiden tot doelen die het bedrijf economisch ten goede komen. Je bent een succesvol fotograaf als je foto’s veel “likes” halen, of als je voldoet aan dat wat ‘anderen’ onder een ‘goede’ foto verstaan.

Zelden geven we een eigen definitie aan succes. Zelden bepalen we zelf wat voor onszelf succes betekent.

Voor mij is succes er in slagen om bepaalde waarden te integreren in mijn persoonlijke levenswandel. Kernwoorden die deze waarden omschrijven zijn ‘genieten’, ‘rust’, ‘stilte’ en ‘op een eigen creatieve manier uiting geven aan mezelf en het mooie in deze wereld’. Waarbij het referentiepunt steeds vaker mezelf is en steeds minder de ander. Waarbij ‘plezier’ en ‘genieten’ steeds vaker het uitgangspunt zijn, en ‘presteren’ steeds minder. Zonder dat ik daarvoor erkenning moet krijgen van een ander. Gewoon voor mezelf.

Het is tijd om de veilige haven te verlaten en de wijde wereld in te trekken…

Something beautiful is on the horizon

2017 Nieuwpoort 02

Naar de horizon staren vind ik ongelooflijk rustgevend. Mensen zoeken vaak rust in meditatie of yoga. Maar niets is effectiever dan het turen naar de horizon. Alleen of met z’n twee.

Het is de beste manier om muizenissen uit m’n hoofd te verdrijven. Staren naar de horizon, weidse vergezichten, de ruimte van de natuur om je heen…

Na een tijdje vertraagt je ademhaling en voel je de rust in je weer keren. Zonder iets te moeten forceren. Zonder je op iets te moeten focussen. Het gaat van zelf. Het laadt de batterijen weer op.

Die horizon heeft iets magisch…