When ambition ends, happiness begins

002 When ambition ends, happiness begins

Vandaag bestaat m’n blog twee jaar. Het doel voor mezelf was vooral er vaker op uit te trekken, en nieuwe plaatsen te ontdekken. Ook het voorbije jaar ben ik daar zeker in geslaagd. Ik leerde meerdere nieuwe plekjes en nieuwe natuurgebieden kennen. En naar de meeste van die gebieden zal ik zeker opnieuw trekken. Ons land én de buurlanden hebben nog veel moois te bieden!

Maar het afgelopen jaar kwam ik ook het spook van de ambitie tegen. Of de kwelduivel die de huidige maatschappij regeert. Je moet schitteren. Je moet boven jezelf uit stijgen. Je moet de beste versie van jezelf worden. Je hobby moet je passie worden en daar moet je alles uit halen. Middelmatigheid is synoniem geworden voor mislukking. Alles moet een doel hebben.

Maar heel eerlijk? Ik heb geen ambitie. Ik hoef niet te schitteren. Ik hoef niet uit te blinken. Ik doe gewoon graag wat ik doe. Ik trek er graag op uit en dan zet ik graag op beeld wat een indruk op mijn netvlies heeft achter gelaten. Niets meer, niets minder.

Dus laat ik het komende jaar die ambitie maar volledig overboord gooien. Laat ik nog maar wat nieuwe plaatsen ontdekken en andere plaatsen nog eens opnieuw verkennen.

En daarnaast maak ik ook nog graag tijd om met een goed boek in het zonnetje te zitten, een puzzel te maken, wat borduren, een modelbouwvliegtuigje in elkaar knutselen, een fietstochtje maken, wat kokkerellen en ook eens een wandeling of zelfs een reis maken zonder fototoestel.

Maar uiteraard blijf ik er ook met het fototoestel op uit trekken 🙂
Het belooft een boeiend nieuw blogjaar te worden 🙂

Voor wie m’n eerste blogpost, het startpunt, nog eens wil nalezen: Brugge