Life does not have to be perfect to be wonderful

23 Life does not have to be perfect to be wonderful

Is deze foto perfect? Nee, absoluut niet. Elke (amateur-)fotograaf heeft zonder nadenken meer dan één opmerking of werkpunt. Maar dat geeft niet. Meer zelfs, het interesseert me niet (meer).

Voor mij is deze foto wel “wonderbaarlijk mooi”. Omdat de foto de sfeer van het moment uitstraalt, de magie van de lente. Een lentewandeling op een zalige zondagmorgen. De zon die eindelijk wat warmte geeft. De vogels die vrolijk fluiten. De bloemetjes die stilaan open bloeien, met nog wat regendruppels van de voorbije nacht.

De lente die aan het ontluiken is. Een zalig gevoel. En deze foto belichaamt dat gevoel helemaal. Ik streef geen perfectie na. Ik geniet van de natuur die wonderbaarlijk mooi is. En deze foto herinnert me aan dat moment.

The earth laughs in flowers

22 The earth laughs in flowers

De natuur heeft me altijd al kunnen bekoren. Ik vertoef er heel graag omwille van de rust en de stilte. Maar ook de kleurenpracht spreekt me enorm aan.

Bij het fotograferen beperkte ik me meestal tot opnames van het landschap. Zelden liet ik me verleiden tot detailopnames van bloemen of vlinders. Maar naarmate de jaren verstrijken, kriebelt het meer en meer om deze tak van de fotografie ook te beoefenen.

De voorjaarsbloeiers leken me de ideale gelegenheid om hiermee te starten. En ik moet bekennen dat ik hier nog wat zoekende ben. Het is duidelijk een onderwerp waar ik minder ervaring mee heb.

Maar toch ben ik heel blij met dit eerste resultaat. Omwille van de zachte kleuren. Maar ook omwille van de compositie met de herhaling.

Ik denk dat ik de komende weken die voorjaarsbloeiers nog een bezoekje zal brengen…

Happiness from a butterfly

09 Happiness from a butterfly

Ik heb niet zoveel met het fotograferen van dieren, vlinders of bloemen. Maar als zich niet alleen de gelegenheid voor doet, maar de omstandigheden lijken ook nog eens optimaal, dan zal ik me er bij toeval toch nog eens aan wagen. Zoals bij deze dagpauwoog.

Je zat daar zo mooi op deze kleurrijke bloem. Toen ik een eerste foto nam, bewoog je je een kwartslag. Klik. En opnieuw bewoog je je zodat ik een andere kant van je kon fotograferen. Dit herhaalde zich enkele keren totdat je, uit dankbaarheid voor de fotoshoot, uiteindelijk deze pose aan nam. Helemaal opengevouwen bleef je even zitten zodat ik deze prachtige opname kon maken.

Wel, vlinder, dankjewel voor dit mooie moment 🙂 Je bracht me aan het lachen met je ijdelheid en schoonheid.

Field of flowers

07 Field of flowers

In het voorjaar bezocht ik de tentoonstelling ‘Het verlangen naar Frankrijk’ van Michiel Hendryckx. Prachtige foto’s in een mooie historische omgeving en bijhorende teksten met een licht humoristische kwinkslag. Maar de foto’s inspireerden me ook om nieuwe plaatsen te ontdekken.

Zo ontdekte ik deze kapel in Tournehem. Een plaats die ik anders nooit ontdekt zou hebben, in een godvergeten dorp. Ongelooflijk hoe Michiel deze plaatsjes telkens opnieuw weet te ontdekken.

En natuurlijk wou ik deze plaats ook vastleggen. Maar dat leek minder evident dan gedacht. Omdat het originele beeld van Michiel te veel in m’n hoofd verankerd zat. Omdat ik de originele foto probeerde te kopiëren. Want dat was een succesformule gebleken. Toch? Voor hem, ja…

Dan is het een kwestie van dat beeld los te laten, de omgeving opnieuw te ontdekken en zelf op zoek te gaan naar het beeld dat bij mij past. En dat is uiteindelijk dit beeld geworden, waar ik tenslotte ook heel tevreden mee ben.

Het is zoals met het leven. Vaak houden we te veel vast aan het beeld zoals het leven zou moeten zijn. In de ogen van de maatschappij, in de ogen van de anderen, of soms zelfs in de ogen van onszelf. En dan is het moeilijker om ten volle te genieten van het leven.

Maar als je er in slaagt om je eigen levenspad te ontwikkelen, je eigen levensweg te creëren, los van ‘zoals het leven zou moeten zijn’, dan is het leven heel wat makkelijker. Maar het vraagt moed en lef om dat beeld zoals het leven zou moeten zijn los te laten…