Wave after wave

2018 Breskens 01

Ik ben een zwijgzaam iemand. Reeds van jongs af aan. ‘Spreken is zilver, zwijgen is goud’ leek me wel een goede leuze.

Maar met ouder worden, kreeg ik steeds vaker het advies om meer m’n mond open te doen, om vaker te zeggen wat er op m’n lever ligt, dat m’n ideeën er echt wel toe doen.

Dus besloot ik enkele jaren geleden om dit advies ter harte te nemen in bepaalde kwesties. Ik sprak vaker, de ene keer al wat zachter dan de andere keer. Ik deelde m’n mening, ik kwam uit voor m’n ideeën, ik liet verstaan waar ik voor stond.

Nu, terug kijkend op die periode, kom ik steeds opnieuw tot de vaststelling dat m’n frustratie enkel maar gegroeid is. Het spreken heeft me geen beterschap gebracht, heeft me niet gelukkiger gemaakt. Integendeel soms. De grootste frustratie die keer op keer terug keerde is het feit dat ik niet gehoord werd, dat ik niet begrepen werd. M’n woorden gingen zo vaak in lucht op.

Dus heb ik besloten om terug te keren naar m’n aloude wijsheid ‘spreken is zilver, zwijgen is goud’. Ik hoef niet meer gehoord te worden. Ik hoef niet over alles een mening te hebben.

M’n woorden zal ik voorbehouden aan degenen die nog met plezier hun oren gebruiken waarvoor ze dienen. Andere woorden zijn enkel maar energieverspilling en leveren hoogstens frustratie op.

Laat de golven maar komen en gaan… Ik zal ze wel aanschouwen.

Go with the flow of life

2017 Côte d'Opale 20

Een nieuw jaar start meestal met veel verwachtingen. Hoopvol uitkijken. Maar dit jaar kies ik er voor om al fietsend door het leven te gaan, om verwachtingen los te laten.

Verwachtingen dat anderen regels volgen die jij belangrijk vindt, verwachtingen dat anderen even consequent zijn zoals je zelf bent, verwachtingen dat anderen dezelfde waarden hoog achten, verwachtingen dat anderen evenzeer in jou geïnteresseerd zijn als jij in hen, verwachtingen over hoe anderen zouden moeten reageren, … Oneindig veel verwachtingen.

Maar verwachtingen smaken uiteindelijk vaak minder zoet. Ze zijn minder mooi dan voorgesteld en zorgen vaak voor frustraties.

Daarom kies ik er nu voor om al fietsend door het leven te gaan. Om te stoppen met situaties te “forceren“, zoals ik ze me voorgesteld had. Maar laat ik me verrassen.

Laat het leven je verrassen.

Zoals de vogels een mooie verrassing zijn in bovenstaande foto. Totaal onverwacht staan ze zo mooi op deze foto. Zo had ik het zelf niet kunnen bedenken 🙂 Kijk nog maar eens opnieuw naar de foto (op een groot scherm), dan zul je ze nu wel zien.

Not evereything will go as you expect in your life.
This is why you need to drop expectations and go with the flow of life.