Over the hills and far away

01 Over the hills and far away

Landschapsfotografie blijft m’n favoriete discipline binnen de fotografie. Ook al vind ik het niet altijd even eenvoudig om een landschap sprekend en sfeervol vast te leggen. Zeker niet in België. Dan vind ik het nog moeilijker.

Dit zijn enkele terrils in de omgeving van Genk. In deze foto spreekt me vooral de gelaagdheid aan, waardoor je steeds dieper in de foto kijkt, verder weg. En het is net dát dat me zo aanspreekt in een landschap, die weidsheid. M’n ogen mogen eens verder, dieper dwalen… Heerlijk.

Het licht was niet ideaal die dag. Ochtendlicht (of avondlicht) is zoveel mooier om een landschap te fotograferen. Door deze foto neem ik het besluit om deze zomer de natuur toch een paar keer op te zoeken tijdens het ochtendlicht (of het avondlicht). Hopelijk levert het enkele sfeervolle plaatjes op…

Kalmthoutse heide

006 Kalmthoutse heide

Het doel van deze blog was, en is nog altijd, er vaker op uit te trekken en genieten van het mooie dat deze wereld ons te bieden heeft. Waarheen… dat doet er eigenlijk niet toe. Vorig jaar bleek de zee een grote aantrekkingspool te zijn. Ik trok meerdere keren naar de Belgische, Franse en Nederlandse kust.

Dit jaar ben ik begonnen met natuurgebieden in eigen land te ontdekken. En het zou wel eens kunnen dat dit de rode draad doorheen dit jaar wordt.

De Kalmthoutse heide kende ik natuurlijk van naam, maar ik was er nooit eerder geweest. Tijd om hier verandering in te brengen. En het is me bijzonder goed bevallen. Mooie weidse natuur. Stilte om je heen. Variatie alom.
Er stond een koude wind maar de zon verlichtte met regelmaat enkele bomen of een stukje landschap. En dat geeft natuurlijk extra cachet aan een foto.

Ik krijg heel veel goesting om er in de zomer, wanneer de heide bloeit, nog eens opnieuw heen te gaan. En met een prachtige zonsopgang moet dat bijzonder zijn. Maar in de zomer betekent een zonsopgang beduidend veel vroeger opstaan. Ik ben benieuwd of me dat zal lukken 🙂 De Kalmthoutse heide ligt immers niet om de hoek. Dat betekent extra vroeg opstaan 🙂

P.S.: Na publicatie van deze blog, blijkt dat ik wel al eens in de Kalmthoutse heide was. Vroeger, als kind. Ik herinner me wel degelijk een ‘wandeling in zand’. Alleen was ik me er niet van bewust dat deze wandeling zich op deze plaats voor deed.
Dankzij deze blog (en het geheugen van iemand anders) is mijn geheugen nu ook weer verder aangevuld 🙂

Time you enjoy wasting, was not wasted

2018 Castelré 04

Als mens hebben we ook het recht om ons af en toe bezig te houden met zogenaamde nutteloze zaken. Zaken die een ander of de maatschappij niet dienen, bezigheden die niets opbrengen. Tijdverspilling in de ogen van anderen.

Zoals wanneer ik op een ontiegelijk vroeg uur op sta om naar een andere kant van het land te rijden. Om er een zonsopgang te zien. Die uiteindelijk niet echt plaats vindt omwille van de bewolking (ondanks voorspelde opklaringen). Ongelooflijk nutteloos op zich. Tijdsverspilling voor de meesten.

Maar geen haar op m’n hoofd dat er aan denkt om me daardoor te laten opjagen. Uiteindelijk breng ik een hele dag in de natuur door. En dat levert ook mooie plaatjes op.

En ja hoor, de tijd die je met plezier verspilt is geen verspilde tijd. Ik kan het beamen.

The beauty of a sunrise

21 The beauty of a sunrise

Ochtendstond heeft goud in de mond. En als vroeg opstaan op deze manier wordt beloond, dan doet dat extra veel plezier.

De zon kan ons veel leren. Haar schoonheid moet niet erkend worden om te blijven bestaan. Ze verandert niet van vorm en kleur om goedgekeurd te worden door anderen. Ze blijft zichzelf trouw. Zonder “oh’s” en “ah’s” wordt ze niet onzeker, verdrietig of boos. Net omwille van het feit dat ze zich niet heeft aangepast. Ze is wie ze is. Ze doet wat ze doet.

Een mooie les in deze maatschappij die bol staat van de afhankelijkheid van likes, waarin ‘beroemd zijn’ een nieuw beroep geworden is en waarin een ‘titel’ voor velen zo belangrijk is.

Let it snow

20 Let it snow

Een winters sneeuwlandschap kan me blijven bekoren, elke keer opnieuw. Misschien wel omdat het hier, in West-Vlaanderen, zo weinig te zien is.

Aangezien het hier zelden sneeuwt, en de sneeuw al helemaal niet blijft liggen, mag je geen eisen stellen aan het sneeuwlandschap. Je mag niet wachten tot de volgende dag, in de hoop dat een blauwe hemel wat meer cachet aan het landschap geeft (zoals in de bergen). Een grijze zwaarbewolkte lucht hoort nu eenmaal bij het kortstondige West-Vlaamse sneeuwlandschap. Een scherpe en felle wind, die de sneeuw uit de bomen waait, moet je er ook bij nemen.

Als het hier sneeuwt, dan moet je het er van nemen. Onmiddellijk. Warm induffelen, een winterse wandeling en genieten van het landschap. In de omstandigheden zoals ze zijn, die heb je niet te kiezen.

Als je wacht dan is het winterse landschap verdwenen, als sneeuw voor de zon (maar dan zonder de zon 😉 ).

Spel van licht en schaduw

13 Spel van licht en schaduw

Deze foto vind ik zelf prachtig omwille van het mooie licht en de donkere dreigende wolken die het licht op de heuvel nog meer benadrukken. De grote contrasten tussen licht en donker doen het hier zo goed omdat het licht precies op de heuvel valt. De zon die komt piepen door de dreigende hemel en het landschap nog even weet te verlichten vooraleer ze zich volledig terug trekt…

Het is puur een kwestie van kijken en geduld hebben. Kijken naar het spel van licht en schaduw. Kijken naar de zon en de wolken, en vooral leren ontdekken wat dat met een landschap doet. En dan geduld hebben. Soms veel geduld. Wachten op het ideale moment om af te drukken.

I love the mountains

09 I love the mountains

De meeste foto’s die ik tot nu toe op de blog plaatste, heb ik genomen wanneer ik er speciaal op uit trok om te fotograferen. Met veel plezier deelde ik de foto en stond ik telkens open voor opbouwende kritiek.

Met deze foto is het helemaal anders. Deze foto nam ik tijdens een persoonlijke reis waardoor de foto veel meer emotionele waarde heeft. Er hangen zoveel mooie herinneringen aan vast waardoor ik plots minder open sta voor kritiek. Bij deze foto wil ik eigenlijk alleen maar horen dat men hem mooi vindt 🙂 Enkel en alleen maar omwille van de persoonlijke waarde die ik aan de foto toeken…

En toch deel ik deze foto (al is het met iets meer spanning). Want uiteindelijk: ‘de gustibus et coloribus non est disputandum’.

En eerlijk gezegd: het is toch echt een prachtige foto, niet 🙂 ?