Lost in the fog

Lost in the fog

De Pilatus is een gebergte dat dicht bij Luzern in Zwitserland ligt. Je hebt er een prachtig panoramisch uitzicht over het Vierwoudstedenmeer.

Ten minste als de weergoden je goed gezind zijn.
Ten minste als de weersvoorspellingen doen wat ze beloofd hebben.
In het andere geval zie je niets. Of bijna niets.

Na de teleurstelling komt er de verwondering van wat je in de plaats krijgt. Want dat ‘niets’ mag je heel letterlijk nemen. Je zit hoog op de top van een berg en je bent volledig omgeven door wolken (links, rechts, boven én onder). Alles verdwijnt in het niets. Een heel bijzondere en mysterieuze ervaring.

Een prachtige herinnering die je niet in woorden kan omschrijven.

Bovenstaande foto is er één van ‘geluk’. Enkele seconden later (jawel, seconden) en ik had een foto met enkel maar mist 🙂

I walk on with hope in my heart

02 I walk on with hope in my heart

Het motto dat ik hanteer op deze blog begint met “take time”. Dat is niet zomaar gekozen, maar heel doelbewust. Het betekent natuurlijk ‘tijd nemen’ voor de dingen die je graag doet. Maar het verwijst ook naar ‘traagheid’.

Net zoals bomen de tijd nemen om te groeien, ondanks wat er rondom hen gebeurt. Ze groeien op hun eigen tempo. Traagheid maakt gewoon deel uit van hun bestaan. Zo hou ik niet alleen van stilte en rust maar ook van traagheid op een bepaalde manier.

Mijn hobby’s zijn vaak verweven met traagheid. Bij het fotograferen werk ik graag met een statief. Maar ook bij straatfotografie hou ik van traagheid. Niet snel op een knopje drukken. Maar mezelf eerst onderdompelen in de omgeving, kijken wat er me raakt, kijken naar de schoonheid van de buurt waarin ik vertoef. Tijd maken om te vertragen.

Ook in de keuken hou ik van die traagheid. Schotels die urenlang staan te sudderen zijn m’n favorieten. Maar ook voor het bakken van een taart neem ik graag m’n tijd. Zelfs eten doe ik vaak veel trager dan anderen. Genieten van al die smaken. Proeven wat ik in m’n mond steek.

Maar ook wandelen, lezen, … Ik neem er zo graag m’n tijd voor. Opgaan in het moment. Intens beleven van binnenuit.

En hoe meer de samenleving wil versnellen, hoe vaker ik die traagheid bewust op zoek. Kwestie van die balans in evenwicht te houden…