Straight roads do not make skilful drivers

004 Straight roads do not make skilful drivers

Gehavende klompen, met butsen en krassen. Ze wijzen op een geleefd leven. Deze mensen hebben niet gekozen voor een snelweg, maar voor mooie, trage aardewegen met hier en daar een put en een steen op de weg. Weliswaar wegen die ook geflankeerd worden door kleurrijke bloemen, waar je even op adem mag komen en mag genieten van een mooi uitzicht. Wegen waar je je tijd mag nemen om het leven te ervaren…

De putten en de bulten vervloeken we onderweg meer dan eens, maar ze maken ons tot wie we zijn. Het zijn die wegmarkeringen die levenswijsheid creëren. Zij zorgen er voor dat we andere beslissingen durven nemen dan vroeger, dat we met meer mededogen naar het leven en naar onszelf kijken.

Ook al verlangen we vaak naar die geasfalteerde snelweg, zonder putten en zonder hindernissen. Het is echter een weg zonder kleurrijke bloemen langs de weg, een weg waarop we voorbij ‘moeten’ flitsen , waar we niet even aan de kant mogen staan om van het mooie te genieten, waar we de tijd niet mogen nemen om even te vertragen.

Met ouder worden leer je die authentieke wegen beter te waarderen… We nemen vrede met de kleine oneffenheden en de vele bochten, omdat deze wegen nu eenmaal een veel grotere levenswaarde herbergen…

On the road

04 On the road

Precies een jaar geleden startte ik deze blog met een eerste foto van Brugge. Het was m’n startpunt, eindpunt onbekend: ‘I don’t know where I’m going to, but I’m on my way‘.

Ben ik onderweg enkele hobbels tegen gekomen? Wellicht wel, elke weg bevat wel één of andere put of bult. Heb ik wel eens een zijweg bewandeld? Natuurlijk, eens kijken of daar ook wat ‘zoet’ te rapen valt…

Maar dat hoort er bij. Het doel was om onderweg nieuwe plaatsen te ontdekken, te genieten van de kleine hoekjes, even te pauzeren en al het mooie op te nemen. En daar ben ik absoluut in geslaagd.

Tevreden kijk ik vooruit op zoek naar nog meer mooie plaatsen 🙂