Pearls at the bottom of the sea

2017 Nieuwpoort 04

Soms zijn er situaties waarin je je heel onmachtig voelt, waarbij je steeds meer de controle verliest, waarop je helemaal geen invloed kunt uitoefenen. Waarin je alleen maar kan ondergaan…

Dan heb ik wel vaker de neiging om toch te proberen boven water te blijven, te spartelen, wild om me heen te slaan. Tot je de strijd opgeeft, je overgeeft aan het water dat je mee neemt tot op de bodem van de zee. En dan kom je tot de vaststelling, tegen alle verwachtingen in, dat het er ook goed vertoeven is. Je krijgt terug oog voor het mooie om je heen, daar waar het gespartel het water vertroebelde en het zicht op al dat moois weg nam.

De rust keert terug, in je hoofd én in je hart. Dan merk je dat in die nieuwe omstandigheden ook mooie dingen te rapen zijn. Ook al vereist het vaak een andere blik. Maar als je het een kans geeft, als je er in slaagt om te aanvaarden dat je op bepaalde zaken geen invloed hebt, dan merk je dat er op de bodem van de zee ook parels te vinden zijn…

Het blauwe uurtje

11 Het blauwe uurtje

Deze foto is genomen tijdens het blauwe uurtje. Dat is wel heel duidelijk op de foto te zien 🙂

De meeste mensen beschouwen de zonsondergang aan zee als een hoogtepunt van de avond. En nadien keren ze vaak op hun stappen terug. Maar eigenlijk begint dan pas het mooiste uurtje van de avond. Alles kleurt in een blauw licht. Echt adembenemend.

Zeker als je kan fotograferen met een lange sluitertijd (op een statief dus) dan kan je echt prachtige foto’s maken. Door een foto een minuut lang of soms zelfs meerdere minuten te belichten verdwijnt alle beweging. Daardoor krijg je dit ‘zijden’ zeespiegeloppervlak in plaats van golven.

Het geeft het beeld weer van een prachtige zachte en rustige avond…