Time you enjoy wasting, was not wasted

2018 Castelré 04

Als mens hebben we ook het recht om ons af en toe bezig te houden met zogenaamde nutteloze zaken. Zaken die een ander of de maatschappij niet dienen, bezigheden die niets opbrengen. Tijdverspilling in de ogen van anderen.

Zoals wanneer ik op een ontiegelijk vroeg uur op sta om naar een andere kant van het land te rijden. Om er een zonsopgang te zien. Die uiteindelijk niet echt plaats vindt omwille van de bewolking (ondanks voorspelde opklaringen). Ongelooflijk nutteloos op zich. Tijdsverspilling voor de meesten.

Maar geen haar op m’n hoofd dat er aan denkt om me daardoor te laten opjagen. Uiteindelijk breng ik een hele dag in de natuur door. En dat levert ook mooie plaatjes op.

En ja hoor, de tijd die je met plezier verspilt is geen verspilde tijd. Ik kan het beamen.

When snow falls, nature listens

04 When snow falls, nature listens

Toen ik deze ochtend wakker werd lag er een mooi sneeuwtapijt in de tuin. En als er in West-Vlaanderen sneeuw ligt, dan kan dat maar één iets betekenen. Alle plannen laten varen, me warm induffelen, het fototoestel nemen en er op uit trekken. Gelukkig heb ik zo gehandeld want een paar uur later was er van een sneeuwtapijt geen sprake meer…

Ik had deze winter al heel wat mooie winterplaatjes uit de Ardennen en uit Nederland zien passeren. Wat was ik blij dat ik hier in de buurt ook enkele winterse plaatjes kon schieten. Ook al was het licht niet ideaal…

Toen ik met m’n fototoestel rond wandelde en deze brievenbus zag, wist ik dat ik dit absoluut op de foto wilde. Het rood stak zo mooi af tegen het wit van de sneeuw. Met de besneeuwde velden op de achtergrond.

Niet alleen de kleur was zo mooi. Ik vond deze brievenbus ook zo mooi als symbool. Symbool voor een tijd die voorbij vliegt. Bijna letterlijk. Ik herinner me nog dat het vroeger altijd uit kijken was naar een kaartje of een brief in de brievenbus. Openen, lezen, het een mooie plaats geven, eventueel nog eens herlezen. Je had er langere tijd plezier van.

De communicatie van tegenwoordig is zo vluchtig geworden. Er wordt minder over woorden nagedacht. Ze vliegen zomaar op de sociale media. Liefst niet te veel woorden, want anders worden ze toch niet gelezen. En als je ze niet snel genoeg leest, dan zijn ze alweer verdwenen tussen de honderden andere ‘posts’.

Geef mij maar een goede ouderwetse postkaart…

Porta Nigra

03 Porta Nigra

Iedereen snelt naar hetzelfde plekje. KLIK… een foto. KLAK… nog een foto. Hop, snel-snel nog een selfie.

Tijd is ontzettend belangrijk en moet dus efficiënt gebruikt worden. Het is mooi om te zien hoe mensen met tijd omgaan. Des te meer omdat iedereen zonder nadenken naar hetzelfde plekje rent. Een plaats waar je de Porta Nigra frontaal aanschouwt maar waar het plein te klein is om het naar behoren op de gevoelige plaat vast te leggen.

Maar het kan ook anders. De omgeving verkennen. Het eens vanuit een ander perspectief bekijken. En dan krijg je een heel ander plaatje. Bloemen die kleur geven aan het geheel. De zon die komt piepen…
Tijd minder belangrijk maken om te genieten. Op het moment zelf. En achteraf.

Een beeld waar je langer naar kunt kijken.