There is beauty in walking away

010 There is beauty in walking away

‘Je moet opkomen voor jezelf’, hoe vaak hoor je dat niet in je leven?

En dan denk je dat dit betekent: met je vuist op de tafel slaan, je stem verheffen, de ander overtuigen van je gelijk. Maar zoveel vaker betekent ‘opkomen voor jezelf’ je rug in stilte keren en de veldslag verlaten.

Weliswaar met opgeheven hoofd want opkomen voor jezelf betekent niet dat je strijd moet voeren. Je druipt niet af, zoals anderen denken. Maar je kiest vol vertrouwen en vol kracht je eigen weg. Je hebt hiervoor de goedkeuring van de ander niet nodig.

Om op te komen voor jezelf hoef je geen strijd aan te gaan met een ander.

In every drop of water, there is a story of life

015 In every drop of water, there is a story of life

Binnen kijken in andermans leven doen we allemaal op één of andere manier graag, ook al geven we het niet altijd toe. Toch heb ik een weinig uitgesproken interesse om alles van iedereen te weten, verre van zelfs. Ik weet nooit wanneer de buren thuis zijn. Ik weet zelden tot welke collega of buur een bepaalde wagen hoort. Allemaal zaken waar ik helemaal geen oog voor blijk te hebben… Ik heb genoeg aan mijn eigen leven.

Maar als ik op een terrasje zit, dan is het toch zalig om alle leven om je heen gade te slaan, even kijken hoe anderen met elkaar om gaan, hoe ze elkaar heel innig lief hebben of hoe ze om de ogenschijnlijk meest ‘banale’ reden met elkaar in discussie gaan. Maar uiteindelijk is het slechts een kleine ‘inkijk’ want wat achter muren en deuren gebeurt, ziet zelden het licht…

Op deze kade in Urk kan je heerlijk flaneren tussen vele honderden zeilbootjes. De ene al wat groter dan de andere. De ene al wat luxueuzer dan de andere. Sommige zelfs extravagant.

En voor je het beseft ben je alweer andermans leven aan het gadeslaan 🙂

Tree reflections

011 Let life surprise you

Eind mei bracht ik een bezoek aan de fortengordel rond Antwerpen. Dit is een militaire verdedigingsgordel die de stad Antwerpen moest beschermen tegen bombardementen. Vooraleer ik het fort van Bornem bezocht (Take time to make your soul happy) maakte ik nog een wandeling in het groendomein d’Ursel in Hingene.

Een windstille en warme dag, wat water én een bomenrij. Het ideale scenario voor deze prachtige weerspiegeling. Door de felle zon zit er wat minder diepte in en wordt het op één of andere manier wat grafischer.

Het is een foto die me telkens opnieuw weet aan te spreken. Dus verdient ie een plekje op de blog 🙂

De Blankaart

28 De Blankaart

Vorige week maakte ik een wandeling in De Blankaart, een natuurgebied in Diksmuide. Toen de meeste mensen naar huis gingen, liep ik de natuur binnen. Onder de gloed van de avondzon.

Variatie troef. Ik wandelde er tussen metershoog riet waarbij je je in niemandsland waant, langs weilanden met een ondergaande zon, langs verkoelende waterlopen met mooie weerspiegelingen.

Ik vertoefde er tussen koeien en paarden maar liep ook even tussen enkele ezels. Watervogels en zoveel andere vogels zongen hun favoriete lied. Vogelkenners kunnen hier hun geluk niet op.

Hier hoor je de natuur nog fluisteren en ritselen…

Time you enjoy wasting, was not wasted

2018 Castelré 04

Als mens hebben we ook het recht om ons af en toe bezig te houden met zogenaamde nutteloze zaken. Zaken die een ander of de maatschappij niet dienen, bezigheden die niets opbrengen. Tijdverspilling in de ogen van anderen.

Zoals wanneer ik op een ontiegelijk vroeg uur op sta om naar een andere kant van het land te rijden. Om er een zonsopgang te zien. Die uiteindelijk niet echt plaats vindt omwille van de bewolking (ondanks voorspelde opklaringen). Ongelooflijk nutteloos op zich. Tijdsverspilling voor de meesten.

Maar geen haar op m’n hoofd dat er aan denkt om me daardoor te laten opjagen. Uiteindelijk breng ik een hele dag in de natuur door. En dat levert ook mooie plaatjes op.

En ja hoor, de tijd die je met plezier verspilt is geen verspilde tijd. Ik kan het beamen.

Simple pleasure

06 Simple pleasure

Toen ik op het strand van Oye-Plage wandelde en dit tafereel zag, was ik helemaal vertederd.

Een verlaten strand met twee spelende broertjes die ontzettend veel plezier beleven, die helemaal opgaan in hun spel, die genoeg hebben aan elkaar én een plas water 🙂 En elke voorbijganger mag delen in hun enthousiasme. Het plezier spat ervan af.
Ze gaan zo op in het moment en het plezier dat de wereld om hen heen helemaal vervaagt.

Ik heb niet alleen getracht om hun enthousiasme vast te leggen, maar ik heb ook geprobeerd om de ‘luchtbel’ waarin ze vertoeven te benadrukken.

Wat een prachtig tafereel, zoveel enthousiasme, zoveel plezier, zoveel vreugde…