Dreaming of far-away places

11 Dreaming of far-away places

Zo’n foto die lekker exotisch aan doet maar toch dicht bij genomen is, aan de Opaalkust in Frankrijk. Zo’n foto die je zalig doet weg dromen, die je weg neemt uit de realiteit.

Als je veel van jezelf aan anderen geeft, dan is het soms nodig om van richting te veranderen. Zeker als het ‘weg geven aan anderen’ meer en meer als een vanzelfsprekendheid wordt beschouwd. Van richting veranderen betekent in dit geval ‘geven aan jezelf’. Voor mij persoonlijk komt dit neer op ‘iets creëren voor mezelf’ in plaats van ‘presteren voor een ander’.

Zoals het creëren van een foto die ik zelf graag zie, zoals deze foto. Een foto die me weg neemt naar mooiere bestemmingen, en vooral ‘warmere’ bestemmingen. Niet alleen letterlijk, maar ook figuurlijk.

Feu de Saint-Pol

08 Feu de Saint-Pol

Deze foto toont een mooi, rustig, idyllisch tafereel. Zachte kleuren die de zomer en de vakantiesfeer extra benadrukken.

Maar niets is wat het lijkt. Op deze plaats vonden gruwelijke taferelen plaats tijdens de tweede wereldoorlog, in 1940. Geallieerden uit Groot-Brittannië, België, Canada en Frankrijk stonden massaal op het strand van Duinkerke, omsingeld door Duitse soldaten, wachtend op een schip of een bootje uit Groot-Brittannië dat hen zou weg halen uit deze hel. Angst, koude, honger, lijden overal om hen heen…

In niets leek het op dit vredige tafereel. En toch gaat het om één en dezelfde plaats.

Niets is wat het lijkt. Zoals bij de mens. Iedereen kent z’n goede momenten én z’n minder goede momenten…

Het blauwe uurtje

11 Het blauwe uurtje

Deze foto is genomen tijdens het blauwe uurtje. Dat is wel heel duidelijk op de foto te zien 🙂

De meeste mensen beschouwen de zonsondergang aan zee als een hoogtepunt van de avond. En nadien keren ze vaak op hun stappen terug. Maar eigenlijk begint dan pas het mooiste uurtje van de avond. Alles kleurt in een blauw licht. Echt adembenemend.

Zeker als je kan fotograferen met een lange sluitertijd (op een statief dus) dan kan je echt prachtige foto’s maken. Door een foto een minuut lang of soms zelfs meerdere minuten te belichten verdwijnt alle beweging. Daardoor krijg je dit ‘zijden’ zeespiegeloppervlak in plaats van golven.

Het geeft het beeld weer van een prachtige zachte en rustige avond…

De paardenvissers

05 De paardenvissers

Een bezoekje aan de paardenvissers stond al langer op m’n verlanglijstje. De garnaalvissers te paard uit Oostduinkerke werden door de Unesco eind 2013 opgenomen in de lijst van immaterieel cultureel erfgoed van de mensheid. Oostduinkerke is wereldwijd de enige kustplaats waar de garnaalvisserij te paard nog bestaat. Enkele jaren geleden waren er nog maar drie paardenvissers, nu zijn er terug 16.

Ik heb ontzettend veel bewondering voor deze harde stiel. De dag dat ik hen bezocht stond er heel veel wind. Zoveel wind dat iedereen, ik zelf ook, tegen de wind in moest beuken om vooruit te gaan. Maar zelfs in deze omstandigheden gaan ze te paard de zee in. Ongelooflijk met welke kracht paard én visser zich staande weten te houden in het woelige water…

Let me breathe

05 Let me breathe

Hoog op de top van de Cap Blanc-Nez, met de wind in de haren, de neus in de zeelucht, de geur van het zeewater, het ruisen van de golven, de warmte van de zon op de huid, ogen die ontspannen met die prachtige vergezichten 🙂

Eindeloos turen in de zee, afgewisseld met die mooie groene landschappen en de kliffen… Wat kan de natuur toch prachtig zijn.

Dit zijn van die uitstapjes waar je tonnen energie van krijgt, die eindeloos mogen duren en waar je steeds naar toe kunt terug keren omdat het nooit verveelt.

De foto’s zorgen dan voor mooie herinneringen waardoor het warme gevoel je terug opnieuw vervult… Instant geluk, keer op keer…

Home is where the anchor drops

04 Home is where the anchor drops

Dit beeld geeft me rust. Om dit te benadrukken heb ik er wat warmere tinten in gestoken in plaats van er een harde zwart-wit foto van te maken. Het geeft me een licht dromerig gevoel.

Het gevoel om bij jezelf thuis te komen. Weg van de drukte. Weg van de onrust. Weg van alle lawaai. Het gevoel waarbij al de rest om je heen vervaagt en je genoeg hebt aan jezelf om gelukkig te zijn. Het gevoel om thuis te komen, thuis te zijn. Dat gevoel dat je maar met een enkeling om je heen kan delen…

Let the light shine bright

02 Let the light shine bright

Momenten die eeuwig mogen duren, dat kent iedereen wel. Maar soms heb je ook van die momenten en plaatsen waar je de eeuwigheid zelf kan ervaren.

Een moment waarop de wereld om je heen verdwijnt, waarin je opgaat in de pracht om je heen, waarbij je hoofd leeg wordt maar je hart volledig vervuld raakt.

Zo’n moment is heel moeilijk om vast te leggen. En toch vind ik het hier heerlijk gelukt. Wat abstracter dan ik gewoon ben. Maar dat maakt deze foto net sterker in m’n ogen. Het benadrukt de weidsheid, het oneindige…

Laat die zomer en die vakantie maar komen 🙂