The gate to freedom

005 The gate to freedom

Na wekenlang somber en mistroostig weer werd eindelijk nog eens een zonnige dag voorspeld. Dus trok ik richting Retranchement.

Retranchement bevindt zich tussen Knokke-Heist en Cadzand. Als het eb is kan je over het strand over de grens tussen België en Nederland wandelen. Nu was het echter vloed. Veel keuze had ik dus niet 🙂 Het werd dus richting Cadzand.

Deze speciale paaltjes hebben er echter voor gezorgd dat ik niet ver geraakt ben. Meestal vind je hier aan de Zeeuwse kust paaltjes die op een rechte lijn de zee in lopen. Deze hadden een andere vorm en dat beviel me wel. Daar kon ik wat spelen met lange sluitertijden. Des te meer omdat de kleuren mij wel aanspraken.

Als je verder richting Cadzand loopt dan zie je dat de hoogbouw aan de Belgische kust Nederland besmet heeft. Jammer genoeg. Het is net de weidsheid van de natuur, zowel over zee als over land, die me ongelooflijk aanspreekt in Zeeland. Hier kan je nog echt wandelen zonder horden toeristen tegen te komen. Je ervaart er letterlijk en figuurlijk de vrijheid van de natuur.

En deze paaltjes vormen een mooie toegangspoort tot die vrijheid…

One day at a time

16 One day at a time

Een heel leven lang wordt je op de één of andere manier ingepeperd dat je zelf je eigen toekomst kan creëren. Als je maar hard genoeg werkt, als je maar bereid bent om een goed mens te zijn (want goedheid wordt beloond), als je maar bereid bent opofferingen te leveren, als je maar blijft geloven, als je …

Maar geleidelijk aan stel je vast dat het leven niet zo maakbaar is als ze je altijd wijs hebben gemaakt. Veel dromen komen niet uit, hoe hard je ook je best doet. Desillusies blijken minstens even vaak deel uit te maken van het leven.

Dan is het zoeken naar een vernieuwd evenwicht. Enerzijds dromen en verwachtingen los laten. Anderzijds met volle moed verder leven en het beste maken van elke dag zodat het leven toch de moeite waard blijft.

En de toekomst laten zijn voor wat het is … want het leven loopt maar zelden zoals gepland, gehoopt of verwacht.

Deze zienswijze kan ook opportuniteiten bieden. Er moet niets meer. Je mag gewoon leven. Elke dag opnieuw.

En wie weet komen sommige dromen vanzelf uit. Zonder iets te forceren.

It’s no sin to enjoy life

21 It's no sin to enjoy life

Enkele jaren geleden las ik deze spreuk van Harry Hershfield “Een geweten weerhoudt je er niet van te zondigen. Het weerhoudt je ervan te genieten.” Deze spreuk is me altijd bijgebleven. Ik had dit nooit eerder vanuit dit standpunt bekeken. Maar met ouder worden vind ik dat er steeds meer waarheid in zit.

We laten ons zo vaak leiden door verplichtingen, verantwoordelijkheden en verwachtingen waardoor er steeds minder tijd vrij komt om te genieten van de kleine dingen in het leven. Anderen eisen ons op en zelden stellen we rust en genieten als prioriteit.

Terwijl het net die dingen zijn die mij energie geven, die het leven voor mij de moeite waard maken…

Our own little world

06 Our own little world

Het lijkt alsof dit koppel zich bevindt op een verlaten strand. Maar niets is minder waar. Achter mij krioelt het van het volk maar het was laag water waardoor maar weinigen de moeite namen om zich in het water te begeven.

Dit koppel trekt zich helemaal terug uit de massa en creëert hun eigen kleine wereld. Een wereld die enkel maar bestaat uit hun tweeën en de zee die zich voor hen uit strekt. Het toont dat ze blij zijn met elkaar als koppel, dat ze niemand anders nodig hebben om gelukkig te zijn. Ze genieten van hun eigen wereld.

Dat vind ik zo mooi aan de liefde. Dat je genoeg hebt aan elkaar…

Something beautiful is on the horizon

2017 Nieuwpoort 02

Naar de horizon staren vind ik ongelooflijk rustgevend. Mensen zoeken vaak rust in meditatie of yoga. Maar niets is effectiever dan het turen naar de horizon. Alleen of met z’n twee.

Het is de beste manier om muizenissen uit m’n hoofd te verdrijven. Staren naar de horizon, weidse vergezichten, de ruimte van de natuur om je heen…

Na een tijdje vertraagt je ademhaling en voel je de rust in je weer keren. Zonder iets te moeten forceren. Zonder je op iets te moeten focussen. Het gaat van zelf. Het laadt de batterijen weer op.

Die horizon heeft iets magisch…

Een foto zonder mensen en zonder golven

12 Een foto zonder mensen en zonder golven

Een zachte avond was voorspeld. Dus trok ik richting Nieuwpoort en zocht ik een mooie plaats om me op te stellen. Ik koos een golfbreker uit, plaatste m’n statief, maakte een compositie en stelde de nodige instellingen in. En toen… koos een groep jonge enthousiastelingen dezelfde golfbreker uit als hun favoriete speelterrein…

Al gauw knoopten ze een gesprek aan. Of ze me konden plezieren door voor mij te poseren? Of konden ze een foto van mij maken? Ik maakte hen vriendelijk duidelijk dat ik voor een foto ging zonder mensen. Verbaasde blikken alom. Hoe kan een foto zonder mensen interessant zijn? Ze vroegen wat ik dan wel wilde fotograferen? ‘Een foto zonder golven…’ probeerde ik. Nog meer verbaasde blikken.

Uiteindelijk maakten ze allemaal plaats zodat ik m’n foto’s kon nemen zoals ik het wilde, in de veronderstelling dat dit maar een paar minuten zou duren. Nieuwsgierig keken ze van achter de camera mee. Hopend op een antwoord op hun vraag: “Waarom wil iemand een foto maken zonder mensen en zonder golven? Wat is daar nu ‘spannend’ aan?”.

Uiteindelijk besloot ik om later op de avond terug te keren naar deze golfbreker. Intussen gaf ik hen hun speelterrein terug. Toen ik later terug keerde naar de golfbreker was het water verder weg getrokken. En waren deze rotsen te voorschijn gekomen. En ondertussen waren de jongeren ook verdwenen. Zonder antwoord op hun vraag…

Zo kon ik dit mooie beeld ‘schieten’…

Pearls at the bottom of the sea

2017 Nieuwpoort 04

Soms zijn er situaties waarin je je heel onmachtig voelt, waarbij je steeds meer de controle verliest, waarop je helemaal geen invloed kunt uitoefenen. Waarin je alleen maar kan ondergaan…

Dan heb ik wel vaker de neiging om toch te proberen boven water te blijven, te spartelen, wild om me heen te slaan. Tot je de strijd opgeeft, je overgeeft aan het water dat je mee neemt tot op de bodem van de zee. En dan kom je tot de vaststelling, tegen alle verwachtingen in, dat het er ook goed vertoeven is. Je krijgt terug oog voor het mooie om je heen, daar waar het gespartel het water vertroebelde en het zicht op al dat moois weg nam.

De rust keert terug, in je hoofd én in je hart. Dan merk je dat in die nieuwe omstandigheden ook mooie dingen te rapen zijn. Ook al vereist het vaak een andere blik. Maar als je het een kans geeft, als je er in slaagt om te aanvaarden dat je op bepaalde zaken geen invloed hebt, dan merk je dat er op de bodem van de zee ook parels te vinden zijn…

Dreaming of far-away places

11 Dreaming of far-away places

Zo’n foto die lekker exotisch aan doet maar toch dicht bij genomen is, aan de Opaalkust in Frankrijk. Zo’n foto die je zalig doet weg dromen, die je weg neemt uit de realiteit.

Als je veel van jezelf aan anderen geeft, dan is het soms nodig om van richting te veranderen. Zeker als het ‘weg geven aan anderen’ meer en meer als een vanzelfsprekendheid wordt beschouwd. Van richting veranderen betekent in dit geval ‘geven aan jezelf’. Voor mij persoonlijk komt dit neer op ‘iets creëren voor mezelf’ in plaats van ‘presteren voor een ander’.

Zoals het creëren van een foto die ik zelf graag zie, zoals deze foto. Een foto die me weg neemt naar mooiere bestemmingen, en vooral ‘warmere’ bestemmingen. Niet alleen letterlijk, maar ook figuurlijk.