See with wondering eyes

008 See with wondering eyes

Op de warmste dag van het jaar heb je twee opties: binnen blijven of koelere oorden op zoeken. Deze keer koos ik voor de tweede optie. Aan zee is het op zo’n dagen net iets aangenamer, iets draaglijker. Maar druk bezette stranden zijn niet aan mij besteed en dus trok ik naar Zeeland 🙂

Een heerlijk zacht briesje, mooi zacht licht, rustige stranden waar je de zee nog ten volle kan ruiken (in plaats van zonnecrème), waar je nog zalig kan luisteren naar de golven en de meeuwen (in plaats van het gekrioel van een overbevolkt strand).

En dan komt er nog een vrolijke meid in een roos jurkje voor je camera. Zo’n vrolijk meisje dat nog vol verwondering geniet van al het moois om zich heen. Zo’n vrolijk meisje dat spontaan haar enthousiasme weet te uiten met open armen.

Zo’n vrolijk meisje dat spontaan een vrolijke lach op m’n gezicht tovert 🙂

Let your dreams set sail

15 Let your dreams set sail

Voor natuur- en landschapsfotografie kies ik zo goed als altijd voor een foto in kleur. Maar deze keer maak ik heel graag een uitzondering. Hier komt de foto veel krachtiger over in zwart-wit.

De foto kent veel schakeringen in wit én zwart. Dat maakt de foto in mijn ogen veel interessanter. Des te meer omdat het contrast ook de inhoudelijke tegenstelling tussen rust en onrust extra benadrukt. De rust die van het water uitgaat. Tegenover de dreigende onrust van een naderend onweer.

Let your dreams set sail. Het verwezenlijken van dromen verloopt ook niet altijd even rustig…

Feu de Saint-Pol

08 Feu de Saint-Pol

Deze foto toont een mooi, rustig, idyllisch tafereel. Zachte kleuren die de zomer en de vakantiesfeer extra benadrukken.

Maar niets is wat het lijkt. Op deze plaats vonden gruwelijke taferelen plaats tijdens de tweede wereldoorlog, in 1940. Geallieerden uit Groot-Brittannië, België, Canada en Frankrijk stonden massaal op het strand van Duinkerke, omsingeld door Duitse soldaten, wachtend op een schip of een bootje uit Groot-Brittannië dat hen zou weg halen uit deze hel. Angst, koude, honger, lijden overal om hen heen…

In niets leek het op dit vredige tafereel. En toch gaat het om één en dezelfde plaats.

Niets is wat het lijkt. Zoals bij de mens. Iedereen kent z’n goede momenten én z’n minder goede momenten…