The beauty of a sunrise

21 The beauty of a sunrise

Ochtendstond heeft goud in de mond. En als vroeg opstaan op deze manier wordt beloond, dan doet dat extra veel plezier.

De zon kan ons veel leren. Haar schoonheid moet niet erkend worden om te blijven bestaan. Ze verandert niet van vorm en kleur om goedgekeurd te worden door anderen. Ze blijft zichzelf trouw. Zonder “oh’s” en “ah’s” wordt ze niet onzeker, verdrietig of boos. Net omwille van het feit dat ze zich niet heeft aangepast. Ze is wie ze is. Ze doet wat ze doet.

Een mooie les in deze maatschappij die bol staat van de afhankelijkheid van likes, waarin ‘beroemd zijn’ een nieuw beroep geworden is en waarin een ‘titel’ voor velen zo belangrijk is.

Tree of life

20 Tree of life

Een boom is een prachtig onderwerp om de vier seizoenen te illustreren. Een serie van vier foto’s waarbij je een mooie evolutie ziet.

Maar niet elke boom is even fotogeniek voor zo’n serie. In mijn ogen moet het om een statige boom gaan. Een boom die domineert in het landschap zodat de boom met alle aandacht gaat lopen. Zodat de vier seizoenen onmiddellijk in het oog springen.

Naar zo’n boom ga je niet op zoek. Zo’n boom vindt jou op een gegeven moment. En onlangs heeft deze boom mij gevonden. Onmiddellijk was er die klik: met jou wil ik die uitdaging  aangaan om de vier seizoenen te illustreren.

De winter. Een kale boom. En ergens al een klein beetje licht in de verte. De hoop op het ontluiken van nieuw leven.

Ik hoop jullie deze boom dus nog een aantal keren te laten zien. In een geheel nieuw daglicht.

Misty morning

02 Misty morning

Elk seizoen heeft z’n charmes. De herfst omwille van z’n prachtige kleuren en de nevel in de ochtend.

Al enkele weken kriebelt het ’s ochtends, tijdens de autorit naar het werk, om de auto aan de kant te zetten en m’n fototoestel in de hand te nemen. Een mooie zonsopgang met prachtige nevelslierten. Maar telkens roept de plicht…

Daarom besloot ik deze morgen, een zondagochtend, dezelfde route te nemen. Maar deze keer met de belofte om te stoppen en eindelijk die mooie foto te nemen. Het was een ander ochtendlicht, geen nevelslierten maar toch mooi mistig. En vooral een mooie kleur.

En dan de stilte. Daar hou ik enorm van. Zondagse stilte heeft nog dat extra tikkeltje meer. Het is één van m’n favoriete ‘geluiden’. Het wordt steeds zeldzamer. En daardoor des te mooier.

Het geeft zin om er vaker op uit te trekken in de herfst.